Στα Ίμια

Κει στο όμορφο Αιγαίο

το γαλάζιο και βαθύ,

όπου η γοργόνα ψάχνει

τον Αλέξανδρο να βρει,

 

που νησάκια νταντελένια

μ’ ακρογιάλια μαγικά,

κολυμπάνε μουδιασμένα

στα γαλάζια του νερά,

 

σκοτεινές βραχονησίδες,

μοναχές τους και γυμνές

κι αν τις δέρνουν οι καταιγίδες

όμως δεν ακούν αυτές.

 

Που το κύμα τις χαϊδεύει

απαλά και στοργικά.

Των αιώνων απομεινάρια

στου Αιγαίου τα νερά.

 

Στοιχειωμένες μία – μία

από νιάτα διαλεχτά.

Κι αν οι φάροι τις φωτίζουν

είναι πάντα σκοτεινά.

 

Κει στα Ίμια ένα βράδυ

με τον Αίολο «εχθρό»

στοιχειωθήκανε και πάλι

απ’ της μάνας τους το γιό.

 

Ακριβή Παπαδοπούλου

Από την ποιητική συλλογή

«Τα τρία πουκάμισα»