Νυχτερινό
Πήρα το ζεστό σου χέρι
αφύλαχτο έτσι και απροστάτευτο
πάνω στο μαξιλάρι.
Το κλείδωσα σφιχτά στις δυό μου φούχτες
πίσω από τα κλειστά μου βλέφαρα
η οδύνη άπλωνε τεντωμένο
το αδιάβροχο παραπέτασμα των δακρύων.
Τόση σιωπή και μοναξιά
δια μέσου όλου του κόσμου.
Τόση!
Κι όταν μέσα στην αμφιλύκη
ο αλέκτωρ ελάλησε τρις…
Δεν ήξερα!
Ήταν της προδοσίας η υπόμνηση
ή σάλπισμα κάποιας ασύνορης Αγάπης…
Τούλα Μπούτου
Από την ποιητική συλλογή
«Υπέρβαση»