«Γνωρίζω την Ελληνική μου ταυτότητα».Η ζωή των ηρώων της Ελληνικής Επανάστασης
Η Εκκλησία ήταν εκείνος ο χώρος όπου ελάμβαναν χώρα τα γεγονότα, με την ευλογία της. Η ευλογία των όπλων ήταν μία αυτονόητη εκκίνηση για μια μάχη. Ήταν άρρηκτα δεμένη η Εκκλησία με τον λαό, γιατί ο λαός είναι η Εκκλησία. Οι Έλληνες πολεμούσαν υπέρ πίστεως και πατρίδος.
Συνεχίστηκε την Τρίτη 14 Δεκεμβρίου, με την 36η συνέχεια, η σειρά διαλέξεων που πραγματοποιεί ο Εικαστικός και Συγγραφέας κ. Βαγγέλης Παππάς, με γενικό τίτλο «Γνωρίζω την Ελληνική μου ταυτότητα», στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…».
Η συνάντηση αποτέλεσε μία συνέχεια της παρουσίασης της ελληνικής επανάστασης, μέσα από το πρίσμα των μεγάλων ηρώων της, και ιδιαίτερα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και του Γεώργιου Καραϊσκάκη.
Ο Κολοκοτρώνης επιστρέφει στην Πελοπόννησο στις 6 Ιανουαρίου 1821, μετά από 15 χρόνια απουσίας του στα Επτάνησα, με σκοπό να προετοιμάσει το έδαφος για την επανάσταση, στην περιοχή της Μάνης, κατόπιν των εντολών που είχε από την Φιλική Εταιρεία.
Ο Κολοκοτρώνης έρχεται με εντολή από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, που είναι ο αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας, ότι η επανάσταση θα ξεκινήσει ανήμερα του Ευαγγελισμού, όμως το μυστικό είχε πλέον διαδοθεί και έπρεπε η επανάσταση να επισπευσθεί.
Στις 17 Μαρτίου, ο Επίσκοπος Παλαιών Πατρών Γερμανός, βρίσκεται στην Αγία Λαύρα, στα Καλάβρυτα. Την ημέρα αυτή, Έλληνες αγωνιστές πολιορκούν τους πύργους των Καλαβρύτων, οι οποίοι πέφτουν στις 21 Μαρτίου και αυτή αποτελεί την πρώτη επαναστατική ενέργεια και τότε ξεκινάει στην πραγματικότητα, η επανάσταση στο νότο.
Στις 22 Μαρτίου μπαίνουν οι Έλληνες στην Πάτρα και ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ορκίζει τους αγωνιστές. Την επόμενη ημέρα, ο Κολοκοτρώνης, ο Παπαφλέσσας και ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, απελευθερώνουν την Πάτρα.
Η Εκκλησία ήταν εκείνος ο χώρος όπου ελάμβαναν χώρα τα γεγονότα, με την ευλογία της. Η ευλογία των όπλων ήταν μία αυτονόητη εκκίνηση για μια μάχη. Ήταν άρρηκτα δεμένη η Εκκλησία με τον λαό, γιατί ο λαός είναι η Εκκλησία. Οι Έλληνες πολεμούσαν υπέρ πίστεως και πατρίδος.
Οι Νεομάρτυρες είναι εκείνοι που έδωσαν την ζωή τους για την πίστη τους, για την Εκκλησία. Η προσφορά τους είναι καθοριστική γιατί με την θυσία τους, αναστήλωσαν την συνείδηση των καταπιεσμένων Ελλήνων, ανακόπτοντας τα διαρκή κύματα εξισλαμισμού, τα οποία χτυπούσαν πάνω στον βράχο που λέγεται ελληνικό πείσμα.
Μένοντας ο χριστιανός αμετακίνητος στην πίστη του, διέσωζε ταυτόχρονα και την ελληνική του συνείδηση. Οι Νεομάρτυρες έδειξαν με το μαρτύριο τους, πως το μοναδικό μονοπάτι για την ελευθερία, είναι η θυσία.
Μεγάλη ομάδα νεομαρτύρων είναι τα νέα παιδιά και ένας από αυτούς τους μάρτυρες είναι ο άγιος Μιχαήλ Μπακνανάς που ήταν Αθηναίος και αρνούμενος να προσκυνήσει το ισλάμ, οι Τούρκοι τον αποκεφάλισαν.
Στις 10 Απριλίου 1821, οι Τούρκοι παύουν από Οικουμενικό Πατριάρχη τον Γρηγόριο Ε’, που αρνήθηκε να αφήσει το ποίμνιο του και να φύγει για να σώσει την ζωή του, τον συλλαμβάνουν και τον απαγχονίζουν μπροστά στην πύλη του Πατριαρχείου. Παρέμεινε κρεμασμένος για τρεις ημέρες, εξευτελιζόμενος από τον όχλο, ενώ την σορό του, την πέταξαν μέσα στον Βόσπορο.