«Μπροστά στο μεγάλο μυστήριο»Ομιλία π. Δανιήλ Αεράκη στην Ευαγγελίστρια
Μέχρι τώρα ο άνθρωπος ήταν κατοικητήριο του λόγου, τώρα γίνεται κατοικητήριο του Λόγου. Φιλοξενούσε τον σπινθήρα, τώρα φιλοξενεί την γεννήτρια. Ο Λόγος του Θεού, η γεννήτρια παντός αγαθού, επιλέγει σαν ναό Του έναν άνθρωπο, την Παρθένο Μαρία. Και κάθε πιστός γίνεται πλέον, ναός του Θεού Λόγου.
Ομιλία με θέμα «Μπροστά στο μεγάλο μυστήριο», πραγματοποίησε ο π. Δανιήλ Αεράκης, της Ιεράς Μητροπόλεως Νικαίας, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την Τετάρτη 22 Δεκεμβρίου.
Της ομιλίας, που δόθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», προηγήθηκε Ιερά Παράκληση προς την Υπεραγία Θεοτόκο τη Βηματάρισσα
Μιλώντας για το μυστήριο της ενανθρωπήσεως ο π. Δανιήλ, παρέπεμψε αρχικά στον ιερό Χρυσόστομο που γράφοντας για το θέμα, βρίσκεται σε απορία, νιώθει φόβο μπροστά στην έρευνα των θείων πραγμάτων.
Για να επιχειρήσει στην συνέχεια ο άγιος, να σηματοδοτήσει το μυστήριο της σαρκωμένης αγάπης, μιλώντας για τον Παλαιό των ημερών, τον Λόγο του Θεού, που έγινε παιδί.
«Αυτός που κάθεται σε θρόνο υψηλό και μεγαλειώδη, αναπαύεται στην φάτνη. Ο απέριττος και ασώματος, τυλίγεται με ανθρώπινα χέρια. Αυτός που σπάει τα δεσμά της αμαρτίας, μπλέκεται στα σπάργανα. Κι όλα αυτά, επειδή έτσι ο Ίδιος θέλησε.»
Στο μυστήριο της σαρκώσεως, συνέχισε ο π. Δανιήλ, οφείλουμε καταρχήν θαυμασμό. Ο νοητός Ήλιος της δικαιοσύνης. ο Ένας της τρισηλίου θεότητας, κατέβηκε στην γη.
Η γη. ο άνθρωπος, δεν μπορούσε να πλησιάσει τον ουρανό, την θεότητα. Γι’ αυτό κατέβηκε ο ουρανός και περιόδευσε την γη, σκορπώντας τις ευεργετικές Του ακτίνες.
Ο Θεός ευδόκησε να κατασκευάσει ναό, με πρώτη ύλη την ανθρώπινη φύση. Σε αυτόν κατοίκησε, κι αν τιμή στον άνθρωπο ότι φιλοξενεί το λογικό, είναι απείρως μεγαλύτερη τιμή το γεγονός ότι φιλοξένησε τον Θεό Λόγο.
«Ο Λόγος του Θεού, η γεννήτρια παντός αγαθού, επιλέγει σαν ναό Του έναν άνθρωπο, την Παρθένο Μαρία. Και κάθε πιστός γίνεται πλέον, ναός του Θεού Λόγου.»
Δύο άβατα υπήρχαν προ Χριστού, τόνισε ο π. Δανιήλ. Το άβατο της γης, η Παρθένος. Η αμαρτία δεν βρήκε τρόπο να διολισθήσει και να μολύνει την ύπαρξη της Παρθένου Μαρίας, ήταν απόλυτα αγνή.
Το άλλο άβατο, του ουρανού, ο παράδεισος. Κανένας δεν μπορούσε να παραβιάσει την πύλη του παραδείσου από τότε που κλείστηκε και η αρχαγγελική ρομφαία την φρουρούσε.
«Ο Χριστός διάλεξε σαν πρώτη κατοικία Του την Παρθένο. Ο Ίδιος υποσχέθηκε ότι θα ενοικεί και θα περπατάει και μέσα στην ψυχή των πιστών.
Άλλοι Του κλείνουν τις πόρτες, Τον αφήνουν άστεγο, όπως οι κάτοικοι της Βηθλεέμ τη νύχτα της γεννήσεως. Εμείς ας του ανοίξουμε διάπλατα την πόρτα της ζωής μας. Θα Τον ζούμε και θα αισθανόμαστε απερίγραπτη χαρά και αγαλλίαση».