Eβδομαδιαία Πολιτική – Οικονομική – Ναυτιλιακή – Φιλολογική εφημερίδα στην υπηρεσία των Δήμων του Πειραιά και των νησιών

ΑΠΟΨΕΙΣ

Βυζάντιο και Έλληνες – Ρωμιοί

Η αρχαία περιοχή του Βυζαντίου είχε πάρει το όνομά της από τον Έλληνα ιδρυτή του, τον Βύζαντα από τα Μέγαρα.

Το 330 μ.χ. ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Μέγας έδωσε στην πόλη του Βυζαντίου, το όνομά του. Την ονόμασε Κωνσταντινούπολη και την αφιέρωσε στον Δεσπότη Χριστό.

Κατόπιν ο Αυτοκράτορας αποφάσισε να μεταφέρει την πρωτεύουσά του από τη Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη. Αυτή στο εξής θα ήταν η Νέα Ρώμη. Η παλαιά έμεινε και θα έμενε πάντοτε Αιώνια και Πρώτη (Roma Aeterna) στη συνείδηση των Ρωμαίων.

Ο λόγος αυτής της αλλαγής ήταν ότι η θέση της Κωνσταντινούπολης βοηθούσε να αντιμετωπίζονται πιο εύκολα οι Γότθοι, οι σημερινοί Γερμανοί, στο Βορρά και οι Πέρσες, οι σημερινοί Ιρανοί, στην Ανατολή. Ο Κωνσταντίνος καθιέρωσε επίσης την Χριστιανική θρησκεία σαν επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Με το πέρασμα των χρόνων καθιερώθηκε η ελληνική ως επίσημη γλώσσα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, καθώς και ο μονοκέφαλος αετός στη σημαία  αντικαταστάθηκε από τον δικέφαλο αετό, του οποίου το ένα κεφάλι κοίταγε προς την Ανατολή που κατοικούσαν οι Πέρσες, και το άλλο κοίταγε προς τη Δύση που κατοικούσαν οι Γότθοι.

Η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ, Πρύτανης του Πανεπιστημίου της Σορβόννης και κατόπιν ανακηρυγμένη Πρύτανης του Πανεπιστημίου της Ευρώπης, γράφει στο βιβλίο της “ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ” «Το όνομα ΒΥΖΑΝΤΙΟ δεν χρησιμοποιήθηκε πότε την εποχή εκείνη. Το όνομα αυτό περιγράφει την περίοδο της μεσαιωνικής ιστορίας των χωρών που αποτέλεσαν την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, και εφευρέθηκε από τους καθολικούς ιερωμένους, οι οποίοι, για λόγους ιδεολογικούς, αρνήθηκαν να ονομάσουν την αυτοκρατορία των σχισματικών ορθοδόξων χριστιανών, με το πραγματικό της όνομα που ήταν Ρώμη, ή Ρωμαϊκό Κράτος, ή Ρωμαϊκή Πολιτεία, με Ρωμαίους πολίτες, ελληνική επίσημη γλώσσα και με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη».

Και συνεχίζει, «Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, Ρωμαϊκό Κράτος και Ρωμαίοι οι πολίτες του. “Πιστός εν Χριστώ τω Θεώ Βασιλεύς και Αυτοκράτορας Ρωμαίων”, ο κάθε Αυτοκράτορας. Αυτός είναι ο επίσημος τίτλος του Αυτοκράτορα ως το τέλος της Αυτοκρατορίας, δηλαδή ως το 1453 μ.χ. Ο όρος Ρωμαίος στον τίτλο του Αυτοκράτορα ήταν μόνο για αυτό που σήμερα ονομάζουμε Βυζάντιο. Η Χρήση του όρου “Ρωμαϊκός” ή “Ρώμη” από οποιονδήποτε άλλον ήταν για τους Βυζαντινούς σφετεριστική και καταχρηστική».

Γιατί όμως;

Toν 4ο αιώνα μ.χ. άρχισε η διάλυση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, με πρωτεύουσα την Ρώμη, από τα γερμανικά φύλα των Γότθων, Οστρογότθων, Βανδάλων, Αλαμάνων, που υπηρετούσαν μισθοφόροι στον στρατό της. Ο μισθοφορικός στρατός των Γότθων που υπηρετούσαν την δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, με στρατηγό τον Αλάριχο μπήκαν στην Ρώμη. Ήταν η πρώτη φορά που “η αιώνια πόλη”, κατακτήθηκε από εχθρικές δυνάμεις.

Τον Μάιο του 455 μ.χ. οι Βάνδαλοι επιτέθηκαν στη Ρώμη και επί δύο εβδομάδες τη λεηλατούσαν. Οι ιστορικοί της εποχής είπαν χαρακτηριστικά: «Αυτοί οι βάρβαροι, άρπαζαν ό,τι δε ήταν καρφωμένο στο έδαφος και το μετέφεραν στην πατρίδα τους την Καρχηδόνα».

Η πράξη αυτή έμεινε στην ιστορία με το όνομα “ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟΣ»”.

Το 476 μ.χ. σηματοδοτεί το τέλος της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι Γότθοι και οι στρατηγοί τους, οι οποίοι ξεκίνησαν σαν μισθοφόροι, αναδείχθηκαν σε κυρίαρχη δύναμη. Ο τελευταίος Αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο Ρωμύλος Αυγουστύλος εκθρονίστηκε από τον Γότθο στρατηγό Οδόακρο, ο οποίος έγινε ο πρώτος “Βάρβαρος Βασιλιάς”. Στη συνέχεια νικήθηκε από τον αρχηγό των Οστρογότθων Θεοδώριχο. Η Αυτοκρατορία παρέμεινε υπό την κατοχή των Γότθων μέχρι το 1250 μ.χ.

Με τη δύση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας έδυσε ο κόσμος της αρχαιότητας και ανέτειλε ο Μεσαίωνας.

Η Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ γράφει: «Η Κωνσταντινούπολη έμεινε η μόνη Αυτοκρατορική Ρώμη. Ο Ρωμαίος πολίτης είναι ο πιστός χριστιανός. Οι δύο έννοιες Ρωμαίος και Χριστιανός είναι ταυτόσημες».

Σήμερα λίγοι γνώστες της ιστορίας μας γνωρίζουν την αλήθεια για εκείνη την Μεγάλη Κοσμοκρατορία του Μεσαιωνικού Ελληνισμού που ήταν συνέχεια της παλιάς Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη και διήρκησε περισσότερο από 1000 χρόνια.

Σήμερα, πολλοί αναρωτιούνται γιατί εμείς οι Έλληνες λεγόμαστε Ρωμιοί και γιατί ο Ελληνισμός λέγεται Ρωμιοσύνη; Πόσοι γνωρίζουν άραγε ότι όταν λέμε Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αναφερόμαστε στην Ρωμιοσύνη και στους Ρωμιούς του Μεσαιωνικού Ελληνισμού; Αυτό που δεν αναρωτιέται κανείς, ή ίσως πολύ λίγοι, είναι γιατί επιτρέψαμε στην καθολική εκκλησία και στους δυτικούς να ονομαστεί “Βυζάντιο” αυτή η Αυτοκρατορία.

Η εξήγηση είναι απλή.

Όλοι γνωρίζουν ότι ανάμεσα στους Βυζαντινούς και τους Λατίνους της Δύσης υπήρξε μια διαρκής αντιπαράθεση με αποκορύφωμα την τέταρτη σταυροφορία. Υπήρχε δε τόσο μεγάλη εχθρότητα μεταξύ των δύο εκκλησιών και των λαών, που οι Δυτικοί παρακολούθησαν με πλήρη σχεδόν αδιαφορία την πτώση της Ανατολικής Αυτοκρατορίας. Το όνομα Βυζαντινή Αυτοκρατορία μαρτυρεί μια μακραίωνη έχθρα και υποτίμηση. Η δυτική ιστοριογραφία επινόησε το όνομα Βυζάντιο συσχετίζοντας την Νέα Ρώμη, την Κωνσταντινούπολη δηλαδή, με μια αρχαία μικρή Ελληνική αποικία. Mε αυτόν τον τρόπο προσπάθησε να υποτιμήσει και να αποσυνδέσει το ανατολικό τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από την αυτοκρατορική του παράδοση. Επίσης θέλησε να πείσει τον κόσμο ότι οι μόνοι κληρονόμοι της αίγλης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν οι δυτικοί.

Εκατόν είκοσι χρόνια περίπου, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης, εμφανίστηκε η νέα ονομασία «Βυζάντιο». Οι σκλαβωμένοι Ρωμιοί δεν ήταν σε θέση να αντιδράσουν στην υποτίμηση της ιστορίας και του ονόματός τους. Στη συνέχεια, το 1892 στην Αθήνα άρχισαν να οργανώνονται οι Βυζαντινές σπουδές. Το 1924 προκηρύχτηκε η πρώτη επίσημη Πανεπιστημιακή έδρα. Η Ελλάδα, αδύναμη και ταλαιπωρημένη από την Μικρασιατική καταστροφή και έχοντας ανάγκη την υποστήριξη των δυτικών χωρών δέχτηκε, κατόπιν πίεσης, την αλλαγή του ονόματος της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, σε “Βυζάντιο”.

Ο ηγέτης της καθολικής εκκλησίας σε μια επίσκεψή του στην Ελλάδα, ζήτησε συγνώμη για την εγκληματική αδιαφορία που έδειξαν οι Δυτικοί όταν κινδύνευε η Ανατολική Αυτοκρατορία και την άφησαν να πέσει στα χέρια των Τούρκων.

Σήμερα, παρά τις δυσκολίες και τις προσπάθειες της δυτικής ιστοριογραφίας να υποτιμηθεί το ανατολικό τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, δίνοντας το όνομα “Bυζάντιο”, καταφέραμε, εμείς οι Έλληνες, με την βοήθεια πολλών Δυτικών Ιστορικών, να αποκτήσει ξανά την αίγλη της η Αυτοκρατορία του Μεσαιωνικού Ελληνισμού, η οποία ήταν η συνέχεια της Μεγάλης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και να τοποθετήσουμε την “ονομασία “Βυζάντιο” στη θέση που του αξίζει.

Σοφία Ησυχίδου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *