Βλάσσης Μπονάτσος – ”ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ”… 1996…
Είναι σαν να λες σ’ έναν τυφλό ότι δε βλέπει, / Σ’ έναν που λέει ψέματα ότι τον λένε ψεύτη. / Είναι σαν να λες σ’ ένα παιδί πως παιδιαρίζει, / Σ’ έναν αλήτη της ζωής πως ‘δω και ‘κει γυρίζει. / Κι είναι το ίδιο σαν να μου λες πως οι γυναίκες / Καταστροφές κρύβουν στο αίμα τους. / Μια γυναίκα τη ζωή μου πάντα, την κανόνιζε, / Μια γυναίκα στη ζωή μου πάντα, έμπαινε κι αλώνιζε.
Μια γυναίκα…
Είναι σαν να λες σ’ έναν τυφλό ότι δε βλέπει, / Σ’ έναν που λέει ψέματα ότι τον λένε ψεύτη. / Κι είναι το ίδιο σαν να μου λες πως οι γυναίκες / Καταστροφές κρύβουν στο αίμα τους. / Μια γυναίκα τη ζωή μου πάντα, την κανόνιζε, / Μια γυναίκα στη ζωή μου πάντα, έμπαινε κι αλώνιζε.
Μια γυναίκα…
