Διακριτικότητα και αγάπη
Άκουσα τη μάνα μου σήμερα να ζητάει αλάτι από τους γείτονες.
Έμεινα έκπληκτη και της φώναξα.
Μην ζητάς αλάτι από τούς γείτονες πάω αμέσως να πάρω.
Περίμενε κόρη μου, μου λέει:
Έχουμε αλάτι και δεν μας λείπει τίποτε. Απλά οι γείτονες είναι πολύ φτωχοί και πάντα μου ζητούν κάτι που δεν έχουν.
Οπότε πάντα τους ζητάω λίγο αλάτι, που ξέρω ότι έχουν, για να μην τούς επιβαρύνω.
Θέλω να νιώσουν ότι τους χρειαζόμαστε και εμείς.
Με αυτόν τον τρόπο θα έρχονται ποιο εύκολα να μας ζητούν πράγματα που δεν έχουν.
Πάνω απ’ όλα η Ανθρωπιά, παιδί μου!
Αν όλοι το έκαναν αυτό ο κόσμος θα ήταν πολύ καλύτερος, σχεδόν παράδεισος!
