Κουλεντιανός Διονύσης

Το μαύρο περιστέρι

 

Οι δρόμοι πάλι γιόμισαν με φρίκη,

ο θάνατος χασκογελά, συγχαίρει

τον εαυτό του εγκάρδια για τη νίκη.

ο θάνατος το μαύρο περιστέρι.

 

Αύριο θα ’ναι μια μέρα σκοτεινή

κι η φύση θα ’ναι πένθιμα ντυμένη,

θα θριαμβολογούν οι πεθαμένοι

για όσα ο χειμώνας προμηνεί.

 

Κλειστό πάλι θα μείνει αυτό το σπίτι,

αφού κανένα δεν θα καρτερεί

κι εγώ, ακόμη κι αν με πουν αλήτη,

θα ψάχνω ηλιαχτίδας το φιλί.

 

Διονύσης Κουλεντιανός

Από την ποιητική συλλογή

«Λυρικά τιτιβίσματα»