Ζώρζ Μουστακί ο μέγας
Σαν σύννεφο απ’ τον καιρό / μονάχο μες στον ουρανό / πήρα παιδί τους δρόμους, / περπάτησα όλη τη γη / μ’ ένα τραγούδι στην καρδιά / και τη βροχή στους ώμους.
Μ’ αυτά τα χέρια σα φτερά / που δεν εγνώρισαν χαρά / πάλεψα με το κύμα, / κι είχα βαθιά μου μια πληγή / αγάπη που δε βρήκε γη / χαμένη μες στο κρίμα.
Τραγούδι ο Μέτοικος! Αγαπημένο…