Eβδομαδιαία Πολιτική – Οικονομική – Ναυτιλιακή – Φιλολογική εφημερίδα στην υπηρεσία των Δήμων του Πειραιά και των νησιών

ΑΠΟΨΕΙΣ

Για ένα βαθμό, ένα γκολ κι ένα… φούτερ

 

αγώναςΚι όμως, το 1970, τότε που παίχθηκε το καλύτερο “Μουντιάλ” στο Μεξικό και το κατέκτησε η Βραζιλία για τρίτη φορά (πρώτη στην Σουηδία, δεύτερη στην Χιλή), η Εθνική Ελλάδος, θα μπορούσε να παίξει απέναντι στον Πελέ και τον Ζαϊρζίνιο!

Πώς έχασε την ευκαιρία; Μα, όπως χάνονται οι μεγάλες ευκαιρίες. Με έναν τρόπο απίθανο, για ένα καπρίτσιο ενός περίεργου προπονητή, που είχε φέρει στην Ελλάδα ο Κωνσταντίνος Ασλανίδης, ο “καίσαρας του αθλητισμού” εκείνης της εποχής, ο πανίσχυρος πρωτεργάτης της 21ης Απριλίου και μόνιμος (ως το 1972) Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού, που “έλυνε κι έδενε” στα αθλητικά πράγματα!

Προπονητής της Εθνικής Ελλάδος ήταν ο Νταν Γεωργιάδης, ένας Έλληνας της Διασποράς, με περγαμηνές (είναι αλήθεια), αλλά και παραξενιές!

Ο Νταν Γεωργιάδης, γεννήθηκε στην Ιθάκη στις 5 Μαΐου 1922,αλλά πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Εμπορικών Επιστημών στο Βουκουρέστι όπου αποφοίτησε με πτυχίο οικονομικών.

Στη Ρουμανία ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και αρχικά διακρίθηκε στο στίβο. Είχε επίσης 22 συμμετοχές με την εθνική ομάδα Ρουμανίας και 12 (πρώτη στα 18) με την αντίστοιχη του χάντμπολ.

Το 1947 επέστρεψε στην Ελλάδα αλλά αγωνίστηκε μόνο σε 3 παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό, λόγω εξάρθρωσης στο χέρι, που τον ανάγκασε να σταματήσει το ποδόσφαιρο το 1948 σε ηλικία 26 ετών.

Φοίτησε σε σχολές προπονητών και κατείχε διπλώματα από τις αντίστοιχες της Ουγγαρίας, Χιλής, Περού και Γερμανίας Διετέλεσε, μάλιστα, και διευθυντής στις δύο τελευταίες. Άρχισε την 30ετή προπονητική του καριέρα το 1958 και θήτευσε στις εθνικές ομάδες: Αϊτής, Περού, Βολιβίας, Ελλάδας και Βενεζουέλας, στους συλλόγους της Νότιας Αμερικής: Σπορτ Μπόις, Αλιάνσα Λίμα (Περού), Μπάνφιλντ, Φέρο Καρίλ (Αργεντινής), Μπολίβαρ (Βολιβίας), Λιμπερτάδ (Παραγουάης) και Σαντιάγο Γουόντερερς (Χιλής), καθώς και της Ευρώπης: Παναχαϊκή, Ολυμπιακός, Σο ντε Φον, Μοντρέ Σπορτς (Ελβετίας), Σεβίλλη (Ισπανίας), Λάρισα, Πανιώνιος (δύο φορές), Αιγάλεω Α.Ο., Τρίκαλα, Προοδευτική, [με τον Πανιώνιο να αποτελεί τον τελευταίο του σταθμό στην ελληνική Α’ Εθνική την περίοδο 1975-76 και η Προοδευτική να αποτελεί μοναδική ομάδα Γ’ Εθνικής στην οποία εργάστηκε. Πέθανε στις 18 Ιανουαρίου 1998 στην Αθήνα.

Η Εθνικη μας, που είχε αρχίσει τα προκριματικά με ήττα 0-1 στην Ελβετία, στην συνέχεια κέρδισε την Πορτογαλία του Εουσέμπιο, του Κολούνα και του Τόρες με 4-2 στο “Καραϊσκάκη και έφερε 2-2 στο Πόρτο, αφού προηγήθηκε 0-2 μέχρι το 80′ και ισοφαρίσθηκε στο 85′.

Στις 16 Νοεμβρίου 1969, θα παίζαμε στο “Καραϊσκάκη με την Ρουμανία, η οποία προηγείτο με έναν βαθμό στην βαθμολογία του Ομίλου μας. Είχαμε βγαλει εκτός Πορτογαλία και Ελβετία και η ομάδα μας ήταν έτοιμη για τον μεγάλο αγώνα.

Δέκα μέρες πριν και ενω η Εθνική μας, με Οικονομόπουλο, Σιδέρη, Κούδα, Μποτίνο, Χάιτα, Σπυρίδωνα, Καμάρα, Δέδε, Γκαϊτατζή, Σταθόπουλο, και άλλους σπουδαίους παίκτες μιας από τις καλύτερες “φουρνιές” ποδοσφαιριστών μας και ηγέτη τον Μίμη Δομάζο, τον επονομαζόμενο “Στρατηγό”, ετοιμαζόταν εντατικά και διέμενε στον “Αστέρα” Βουλιαγμένης.

Ο Νταν Γεωργιάδης ήταν “περίεργος” για την εποχή του. Μιλούσε σε όλους τους παίκτες στον πληθυντικό (όπως και εκείνοι), τους αποκαλούσε όλους “κύριε” και ήταν άτεγκτος στα θέματα πειθαρχίας. Τότε, οι φροντιστές των ομάδων άφηναν  έξω από τα δωμάτια των ποδοσφαιριστών κάθε πρωί τις φόρμες της προπόνησης, παντελόνι και μακρυμάνικη μπλούζα (φούτερ).

Εκείνο το πρωί, στον Μίμη Δομάζο άφησαν -εκ λάθους-μόνο το παντελόνι. Ο παίκτης φόρεσε μία δική του μπλούζα και κατέβηκε  στην τραπεζαρία για πρωινό και ”θεωρία”.

-Που πάτε έτσι κύριε; τον ερωτά ο Γεωργιάδης

-Για πρωινό κύριε! Απαντά ο Δομάζος.

-Και που είναι η μπλούζα σας της εθνικής ομάδος, κύριε;

-Δεν μου την έφεραν, κύριε.

-Να πάτε να την βρείτε αμέσως κύριε.

– Που να την βρω κύριε;

-Να πάτε σπίτι σας κύριε!

Κι ο Δομάζος, όπως ήταν και “ζοχαδιακός” αλλά και έχοντας την έπαρση που έχουν συνήθως όλοι οι μεγάλοι παίκτες, σηκώνεται και φεύγει και… πάει σπίτι του! Και ο Γεωργιάδης θέτει θέμα στον Ασλανίδη “Ή εγώ ή αυτός”.

Γίνεται ο σχετικός “χαμός”, αλλά ο Νταν είναι ανένδοτος. Φυσικό επακόλουθο, η κλήση του Δομάζου στο γραφείο του Κώστα Ασλανίδη. Η συζήτηση είναι έντονη και κάποια στιγμή… φουντώνει.

-Δεν ντρέπεσαι; εγώ σε πήρα από τις παράγκες και σε έκανα άνθρωπο! Φέρεται να του είπε ο Γραμματέας. Και ο “κοντός”, που ήταν τουλάχιστον ένα κεφάλι κοντύτερος του Ασλανίδη, “τα παίρνει στο κρανίο” που θα λέγαμε σήμερα και κάνει να χιμήξει!

“Φοβήθηκα ότι θα έβγαζε από το συρτάρι το πιστόλι του” είπε, αργότερα, η γραμματέας του… γραμματέα!

Επεκράτησε λοιπόν ο Νταν, παίζουμε με τους Ρουμάνους και ενώ προηγούμεθα δυο φορές, το ματς τελειώνει ισόπαλο 2-2- με δυο γκολ του Ντουμιτράκε, που μας πήρε την μπουκιά από το στόμα!

Βούιξε ο αθλητικός αλλά και ο πολιτικός Τύπος κατά του “Νταν”, ο Δομάζος αισθάνθηκε “δικαιωμένος”, ο Γεωργιάδης απολύθηκε και ανέλαβε την Εθνική μας ο Λάκης Πετρόπουλος, που κατέβασε την ομάδα στην ρεβάνς του Βουκουρεστίου με μόνο στόχο τη νίκη.

Η Εθνική μας βρέθηκε να χάνει στο 36′ με γκολ του Ντεμπρόφσκι, αλλά στο 50′ ο Δομάζος με έναν κεραυνό ισοφάρισε! Πιέσαμε, αλλά το σκορ έμεινε στο 1-1. Κι έτσι αποκλειστήκαμε από το Μουντιάλ του Μεξικού.

Για έναν βαθμό, ένα γκολ και… ένα φούτερ!

Δημήτρης Καπράνος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *