Παναγιωτίδης Απόστολος
Το νυχτοπούλι
Κανείς δεν άκουσε στην αυλή το νυχτοπούλι.
Κανείς δεν άγγιξε τα κλαδιά της κερασιάς.
Κανείς δεν ένοιωσε το μαχαίρι στην καρδιά του.
Πεθάναν οι αισθήσεις απ’ την κρύα μοναξιά.
Σκληρό της ζωής τ’ αλισβερίσι.
Το νυχτοπούλι γιατί χάθηκε;
Γιατί ορφάνεψε η λεμονιά;
Γιατί παγώσανε τα λόγια μας
στα χείλη;
Γιατί μας ξέχασαν σε τούτη τη γωνιά;
Ένα γραμμόφωνο βραχνό και τί να λέει;
Το νυχτοπούλι χάθηκε.
Σκοτάδι. Παγωνιά.
Τρίζει ο σύρτης. Η νύχτα φεύγει.
Το χιόνι από τα κλώνια της τίναξ’ η λεμονιά.
Απόστολος Παναγιωτίδης