Eβδομαδιαία Πολιτική – Οικονομική – Ναυτιλιακή – Φιλολογική εφημερίδα στην υπηρεσία των Δήμων του Πειραιά και των νησιών

ΑΠΟΨΕΙΣ

“Μνήμη εναντίον Λήθης”

Ψυχοσάββατο χθες στο κοιμητήριο του χωριού.

Κόσμος πολύς για ένα τρισάγιο στον τάφο των αγαπημένων εκλιπόντων.

Είναι οι στιγμές, που μια αυθόρμητη εσωστρέφεια σε φέρνει κοντά στους ανθρώπους που έφυγαν.

Τους ανθρώπους που έχασες.

Δίπλα μου η κουβέντα δύο νέων γυναικών :

-Πατέρας σας είναι; Κοιτάζω τόση ώρα την φωτογραφία και προσπαθώ να τον θυμηθώ…

-Ναι ναι είναι ο μπαμπάκας μου, τον έχασα πριν είκοσι χρόνια. Εσείς δεν βάλατε φωτογραφία στον δικό σας! Όμως όλος ο κόσμος τον μελετάει. Είχατε έναν γενναιόδωρο πατέρα και πολύ εξυπηρετικό. Τα καλά που έκανε δεν ξεχνιούνται…

Πεθαίνεις λοιπόν και το αποτύπωμά σου στην ζωή πιστώνεται στην Μνήμη.

Και αν αυτό το αποτύπωμα έχει θετικό πρόσημο δεν χρειάζεται η φωτογραφία σου στο μνήμα. Όταν έχεις αφήσει όνομα, η Μνήμη κερδίζει κατά κράτος την Λήθη.

Συγκινείσαι με τα κολακευτικά λόγια του κόσμου, και ο πόνος της απώλειας μετριάζεται.

Η θλίψη ατονεί και ένα αδιόρατο χαμόγελο διαγράφεται στο πρόσωπο.

Ο άνθρωπός σου άξιζε, είχε χαρίσματα, του το αναγνωρίζει η κοινωνία.

Νιώθεις υπέροχα που η Μνήμη μεταβιβάστηκε από τους μεγαλύτερους στους μικρότερους, και αυτό ανακουφίζει από τον πόνο της απώλειας.

Δεν είναι λοιπόν “…τα πάντα ματαιότης!”.

Ωστόσο ένα άλλο ερώτημα αρχίζει να σε απασχολεί:

“άραγε εγώ ποια μεταθανάτια κληρονομιά θα αφήσω, θα χωρέσω στην Μνήμη των νεοτέρων;”

…ευτυχώς πριν κορυφωθεί η μεταφυσική μου αγωνία τελείωσε το τρισάγιο…

Νίκος Καρβουνάς

Ιατρός Πνευμονολόγος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *