“Μωρέ πού πάμε, πού πάμε…”
Η τεχνητή νοημοσύνη έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας.
Τελευταία μαθαίνω, δημιούργησαν την τέλεια γυναίκα και τον τέλειο άντρα.
Μέχρι να σκεφτείτε αν είμαστε έτοιμοι για τόσο προχωρημένη τεχνολογία, διαβάστε μια παλαιότερη ανάρτησή μου.
“Φωνές από το παρελθόν”
(αστείες ιστορίες)
Ήταν τότε που είχε επιστρέψει ο Γιούρι Γκαγκάριν από το διάστημα. Η Σοβιετική Ένωση είχε πάρει κεφάλι στην εξερεύνηση του διαστήματος. Δηλώσεις επί δηλώσεων, και μεταξύ των άλλων, ότι σύντομα θα μπορούμε να ανακαλέσουμε και φωνές που ακούστηκαν στο παρελθόν.
Με λίγα λόγια υποστήριζαν, ότι οι ήχοι που παρήχθησαν σε προηγούμενες εποχές δεν έχουν χαθεί, αλλά παραμένουν και κινούνται ως συχνότητες στο διάστημα.
Θα πληκτρολογούμε δηλαδή την φράση, “Ουαί υμίν γραμματείς και φαρισαίοι υποκριταί…”, και θα ακούμε τον Ιησού από το ηχείο μιας προηγμένης συσκευής.
Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τις μηχανές αναζήτησης, η λειτουργία των οποίων στηρίζεται σε ευρετηριασμένες σελίδες. Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση θα συνδυάζονται οι φράσεις με το ίχνος της φωνής από το παρελθόν, και μια πολύπλοκη σειρά αλγορίθμων θα απομονώνει την ομιλία του ιστορικού προσώπου, την οποία και θα μπορούμε να ακούμε.
Φοβερά πράγματα δηλαδή!
Προσωπικά θα αναζητούσα την φράση του Θεμιστοκλή, “Πάταξον μεν, άκουσον δε!”, γιατί πουθενά στην Ιστορία δεν βρήκα την απάντηση του Ευρυβιάδη!
Το είχα πάρει πολύ σοβαρά το ζήτημα. Είχα αρχίσει να προσέχω τα λόγια μου. Πού ξέρεις τι μπορεί να συμβεί, και χρειαστεί στο μέλλον να αναζητήσουν την φωνή μου!
Άδικα όμως ανησυχούσα. Η εφαρμογή δεν προχώρησε! Δεν ξέρω πού σκάλωσε το θέμα, αλλά καθυστέρηση μισού αιώνα δεν δικαιολογείται. Κάποιος ευθύνεται γι’ αυτό!
Ο φίλος μου ο Κ., γνωστός αριστερός, και άθεος, θεώρησε ότι ήταν δάκτυλος του Βατικανού, που ακύρωσε την προσπάθεια, γιατί η εφαρμογή αυτή θα αποδείκνυε ότι ο Χριστός δεν υπήρξε.
Ο Μ., αναλυτής και μέγας διεθνολόγος, υποστήριξε ότι οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ διέλυσαν την Σοβιετική Ένωση, με σκοπό να πάρουν τα πρωτεία της εξέλιξης, και την εφαρμογή την γνωρίζουν, αποτελεί όμως όπλο μόνο για την δική τους φαρέτρα.
Από την παρέα ορισμένοι απέδωσαν την καθυστέρηση σε Στοές, που κυβερνάνε τον κόσμο, και έχουν τον φόβο μην αποκαλυφθούν τα λερωμένα τους.
Και οι πιο προσγειωμένοι φίλοι ενοχοποίησαν την Google, γιατί θα έχανε, λέει, μεγάλο μέρος από το μερίδιο αγοράς, αν επικρατούσε η νέα εφαρμογή.
Τί να πιστέψω;
Όσο όμως το δούλευα μέσα μου κατέληξα στο συμπέρασμα, ότι δεν συμφέρει σε κανέναν η δυνατότητα να μπορούμε να επαναφέρουμε φωνές από το παρελθόν. Άρα το πάγωμα της υπόθεσης μάλλον είναι με το μέρος μας, δηλαδή ουδέν κακόν αμιγές καλού.
Ας υποθέσουμε ότι τσακώνεσαι με κάποιον, τον αποκαλείς “μαλάκα”, φέρνεις όμως έναν αυτόπτη (sic) ψευτομάρτυρα, και ορκίζεται περί του αντιθέτου. Το δικαστήριο σε αθωώνει.
Για φαντάσου όμως ο Πρόεδρος να διέθετε αυτήν την εφαρμογή. Δεν θα το γλύτωνες το πρόστιμο!
Καταλάβατε τώρα φίλοι μου καλοί, γιατί και κάποιες αποφάσεις των δικαστηρίων δεν ταυτίζονται με το περί δικαίου αίσθημα;
Νίκος Καρβουνάς
Πνευμονολόγος