Ο πολύ τρυφερός Γκαρθία Λόρκα

Αδυνατώ να εξηγήσω την τρυφερότητά του, δεν μπορώ να την φτάσω,  όταν έγραφε:

Αν φύγω απ’ τη ζωή, / Το παραθύρι αφήστε το ανοιχτό. / Τρώει τα πορτοκάλια το παιδί, / Κι απ’ το παραθύρι το κοιτώ. / Τα στάχια ο θεριστής θερίζει, / Κι’ από το παραθύρι τα κοιτώ. / Αν φύγω απ’ τη ζωή, / Το παραθύρι αφήστε το ανοιχτό. “

Με σαστίζει το πείσμα του, η δυναμική κι η επιμονή του όταν έγραφε: “Εγώ πάντα θα είμαι στο πλευρό αυτών που δεν έχουν τίποτα και στους οποίους δεν επιτρέπεται καν να απολαύσουν ειρηνικά το τίποτα που έχουν”.