Ρίζου Χαρά
Η Καπετάνισσα
Σκορπάς τα ροδοπέταλα στο κύμα
στα μαύρα ρούχα σου το μυστικό κρατάς.
Στα βράχια σκαλίζεις το κρίμα
ναυάγια και θύματα σιωπηλή μετράς.
Η θλίψη σου, πικρό βελόνι
ξανά κεντά και σε πληγώνει.
Μνημεία είναι τα πέλαγα
και ήρωες οι ναύτες.
Σκορπάς τα ροδοπέταλα
κι ανθίζουν πικροδάφνες.
Στον ήλιο κόντρα η λεπτή σκιά σου.
Το μαντήλι σου στη θάλασσα πετάς.
Αφήνεις λυτά τα μαλλιά σου
και στ’ αφρισμένα κύματα ξυπόλυτη πατάς.
Η θάλασσα γυαλί σπασμένο
και συ, σαν μοίρα, πεπρωμένο.
Μνημεία είναι τα πέλαγα
και ήρωες οι ναύτες.
Σκορπάς τα ροδοπέταλα
κι ανθίζουν πικροδάφνες.
Χαρά Ρίζου
