Θάνου Νατάσσα
Mοναξιά
Δάκρυσε ο τοίχος ο σκληρός…
Πόνος εκεί ζωγραφιστός…
Το αίμα της καρδιάς μελάνι…
Σαν δάκρυ εκεί καυτό κυλάει…
Ματιά που στ’ άπειρο κοιτά…
Πνίγηκε μεσ’ στη Μοναξιά…
Και η θλίψη μέσα εκεί κρυμμένη…
Φωνή αγάπης περιμένει…
Καρδιά, ψυχή νεανική…
Στη μοναξιά έχει πνιγεί…
Αυτή ηλικίες δεν κοιτά…
Τα βέλη της παντού χτυπά…
Νατάσσα Θάνου
