π. Ιγνάτιος Παπασπηλιόπουλος

Ο ύμνος των γηρατειών

Ευλογημένα γηρατειά!

Δώρο και χάρη Βιβλική

αραξοβόλι σίγουρο κι απρόσβλητο

απ’ των παθών τις τρικυμίες

και τις μωρές φιλοδοξίες.

Ανάδελφες οι χάρες σας:

Η τέλεια ωρίμανση της γνώσης,

της πείρας το θησαύρισμα

που κλέφτη δεν φοβάται,

τ’ απόκτημα του «γνώθι σε αυτόν»,

η συγκατάβαση κι η επιείκεια

στα σφάλματα των άλλων,

το όραμα κι η προσμονή

της αβασίλευτης ημέρας.

Ευλογημένα γηρατειά!

Τολμώ να πω με τη σοφή μωρία μου

το πώς, ποτέ δεν θα σας άλλαζα

με την πλανεύτρα νιότη.

Χαλάλι τ’ ακριβό σας τίμημα,

του γήρατος τα αργαλέα.

Ευλογημένα γηρατειά!

Σας χαίρομαι, σας τραγουδώ, σας καμαρώνω,

«ει και ο έξω μου άνθρωπος διαφθείρεται,

ο έσωθεν ανακαινούται»,

Δοξάζω ευγνώμονα τον Αγαθό σας χορηγό

που μ’ έκανε κι εμένα μέτοχο

της θείας Χορηγίας Του!

π. Ιγνάτιος Παπασπηλιόπουλος

Από την ποιητική συλλογή

«Κληρικοί ποιητές»