Ύμνος στον Δημιουργόν και Κυρίαρχον της Φύσεως
Οι στίχοι προέρχονται από τον 103ον ψαλμόν του Δαυϊδ. Ο Ψαλμωδός εκφράζει με μοναδικόν τρόπον, μίαν αλήθειαν, που διδάσκεται στην Π.Δ. ο Δημιουργός του κόσμου είναι εκείνος, που κυριαρχεί, φροντίζει τα δημιουργήματά του, στέλνοντας παντού την ευλογίαν Του.
Η φύσις το καλοκαίρι μας σκορπά όλη την ομορφιά της. Την εποχή αυτή, μας την έδωσε ο Θεός, για να απολαμβάνομε την φύσιν, αλλά και να δοξάζομε τον Δημιουργόν και κυρίαρχον της φύσεως με τους ψαλμούς του Δαυϊδ. Στίχοι από τον 103ον ψαλμόν:
«Ψυχή μου ύμνησε τον Κύριον.
Πόσο μεγάλος είσαι, Κύριε και Θεέ μου, με δόξα και μεγαλοσύνη ντύθηκες, φόρεσες σαν μανδύα Σου το φως…
Συ, που θεμελίωσες την γη σε ασφαλισμένες βάσεις, για να μην σαλευτεί ποτέ στους αιώνες των αιώνων…
Εσύ που αφήνεις τις πηγές λεύτερες, να αναβλύσουν στα φαράγγια, χορτάρι να βλαστήσει, τροφή στα ζωντανά και νιόβγαλτο σιτάρι, να το δουλεύουν οι άνθρωποι. Πόσο πολλά είναι, Κύριε, τα έργα Σου, κι όλα με άπειρη σοφία καμωμένα…
Όλα σε Εσένα ελπίζουνε, πως θα τους δώσεις να τραφούν στην ώρα τους…
Αρκεί να στρέψεις απ΄ αλλού το πρόσωπο, για να τα πιάσει τρόμος… Όσο που ζω θα τραγουδώ στον Κύριον, θα παίζω το ψαλτήρι μου γι΄ Αυτόν όσο υπάρχω».
Όσιος Στέφανος ο Σαββαΐτης
Στις 13 Ιουλίου, μαζί με την φύσιν, εορτάζει και ο Όσιος Στέφανος ο Σαββαΐτης. Ο βίος του διακρίνεται και θαυμάζεται από το παράδειγμά, που είναι μία αγάπη στην φύσιν, μία λατρεία στον φυσικόν κόσμον, προς δόξαν Θεού. Μέσα στην λαύρα του καλοκαιριού, ο ένθεος βίος του είναι μία δροσιά, που σε τυλίγει, σε εμπνέει, σε φωτίζει, για να αισθανθείς τον Χριστόν κοντά σου.
Ήταν λόγιος μοναχός και ανηψιός του μεγάλου Υμνογράφου, Ιωάννου του Δαμασκηνού. Για το πλούσιον μουσικόν του έργον ονομάσθην «Μαΐστωρ της μουσικής». Έζησε στην Λαύρα του Αγίου Σάββα, τον 8ον αιώνα μ.Χ. Απέφευγε συνήθως κάθε ανθρώπινη επικοινωνία και ζούσε εντελώς μόνος σε διάφορα ερημικά μέρη. Του άρεσε να παρατηρεί την φύσιν και να εμπνέεται με την προσευχήν. Αγαπούσε όμως και προστάτευε τα ελάφια, που τον πλησίαζαν, σαν να συναισθάνονταν την αγάπην του για τα ζώα και την φύσιν, δείχνοντας την παιδικήν αφέλειάν του και την αγαθότητά του.
Στις 13 Ιουλίου εορτάζεται και υμνείται η σύναξις του Αρχαγγέλου Γαβριήλ, αφορά ένα θαύμα του, που έγινε σε κάποιο Ναό αφιερωμένον στον Άγιον, άγνωστον, που και πότε.
Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ είναι αγγελιαφόρος των γεγονότων, που έχουν σχέσιν με την ενανθρώπησιν του Κυρίου. (Λουκά α΄, 26-39) Στις εικόνες της Εκκλησίας, παρουσιάζεται με σκήπτρον, δείγμα εξουσίας, που έλαβεν από τον Θεόν.
Στο Μεγαλυνάριον της εορτής υμνούνται οι ευεργεσίες Του: «Τις απαριθμήσει, τας προς ημάς, σου ευεργεσίες, Αρχιστράτηγε Γαβριήλ; Συ γαρ καθ εκάστην επιφοιτών τον κόσμον, τα κρείττω πάσι νέμεις, διό υμνούμεν Σε».
Με απλά λόγια «Ποίος μπορεί να μετρήσει τις ευργεσίες σου προς εμάς; Αρχιστράτηγε Γαβριήλ; Εσύ κάθε ημέρα πνευματικώς ευρίσκεσαι κοντά μας και χαρίζεις σε όλους τα καλύτερα, διά τούτο Σε υμνούμεν».
Αγαπημένοι μου Αναγνώστες οι πράξεις μας, στην ζωήν μας, ας είναι θεάρεστες, για να δεχόμεθα τις ευλογίες των Αγίων μας.
Μαρία Τσακανίκα