Μαρματσούρης Λευτέρης
Λιμάνια και πέλαγα
Φεύγοντας μακριά της, έσβυσ’ η στεριά.
Στου Αιγαίου τα νησιά χορεύουν μπάλο,
το σκαρί καινούργιο, ωραίο και μεγάλο
βγαίνουμε και πάλι στ’ ανοιχτά.
Χιλιάδες άλογα βογκούν στη μηχανή,
μας ξεπροβοδίζουν πλήθος γλάροι,
τα δελφίνια μας περνάνε με καμάρι.
Στην πρύμη κυματίζει η Γαλανή.
Παίζανε ρεμπέτικο σκοπό,
στο «καφέ-Μαριάννα» στη Μαρσίλια.
Τράβηξε ο λοστρόμος την καβίλια,
κάρφωσε Σπανιόλο μαστρωπό.
Βάλαμε την πλώρη πάνω στο Νοτιά,
πήραμε τον άνεμο στην πάντα,
κάτω στα «βρυχώμενα σαράντα»
όλη η τραβερσιάδα συννεφιά.
Άδειασαν τα ράφια της «καντίνας»
η Μίτσικο μας άφησε «ρεγάλο»
κι ήταν το ταξίδι μ ας μεγάλο.
Έφτασε ο γιατρός της καραντίνας.
Είμαστε δεμένοι στο μουράγιο
στο «Σπάρτα» η χασαπιά δίνει και παίρνει
η «μάμα-σαν», «σκώτς ον δη ροκς» μας φέρνει
κι αύριο θα βγούμε στο φουντάγιο.
Λευτέρης Μαρματσούρης
Από την ποιητική συλλογή
«Αλίκμητα»