Καλό μήνα ΑΥΓΟΥΣΤΟ
“Έτσι συχνά όταν μιλώ για τον ήλιο… μπερδεύεται στη γλώσσα μου ένα… μεγάλο τριαντάφυλλο κόκκινο.
Αλλά δεν μου είναι βολετό να σωπάσω.
Ω σώμα του καλοκαιριού γυμνό καμένο
Φαγωμένο από το λάδι κι από το αλάτι
Σώμα του βράχου και ρίγος της καρδιάς
Μεγάλο ανέμισμα της κόμης λυγαριάς
Άχνα βασιλικού πάνω από το σγουρό εφηβαίο
Γεμάτο αστράκια και πευκοβελόνες
Σώμα βαθύ πλεούμενο της μέρας!”
Απόσπασμα από τον Ήλιο τον Πρώτο του ΟΔΥΣ. ΕΛΥΤΗ
Η εικόνα είναι η Προμετωπίδα για την ποιητική συλλογή “Ο ήλιος ο πρώτος” 1963 του Ο. Ελύτη, φιλοτεχνημένη από τον ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΑΡΟΥΧΗ.
Ο λαός έδωσε αρκετές ονομασίες στον Αύγουστο, όπως μερικές:
Δριμάρης (Δρίμες οι πρώτες έξι μέρες του Αυγούστου που κατά τη λαϊκή δοξασία είναι δυσοίωνες)
Πεντεφάς (Λόγω της αφθονίας των καρπών, τρώμε πέντε φορές)
Παχομύτης (Γιατί είναι παχιές οι μύγες)
Συκολόγος (Γιατί ωριμάζουν τα σύκα και γίνεται συγκομιδή)
Τραπεζοφόρος (Λόγω της αφθονίας αγαθών στο τραπέζι)
Τρυγητής (Λόγω του τρύγου)
Ο μήνας πήρε το όνομα του από τον Οκταβιανό Γάϊο Καίσαρα, κατόπιν αποφάσεως της Ρωμαϊκής Συγκλήτου (ήδη ονομαζόταν Sextilis=έκτος) τιμής ένεκεν για τρεις λόγους:
α) Επειδή ο Οκταβιανός “αύξησε’ τα εδάφη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας σε Δύση και Ανατολή.
β) Επειδή τον έκτο μήνα πήρε την τιμή “Υπατος” γιατί κυρίευσε την Αίγυπτο.
“Αύγουστος” σήμαινε και Σεβαστός, μεγαλοπρεπής, θείος ή ιερός!
Εικάζεται ότι ο Οκταβιανός Αύγουστος ήθελε να τιμήσει την Κλεοπάτρα που πέθανε στην Αίγυπτο ή ότι ζήλεψε τον Ιούλιο Καίσαρα που είχε δικό του μήνα! Μάλιστα πήρε μια μέρα από τον Φεβρουάριο για να έχει και ο δικός του μήνας 31 ημέρες!
Είναι ο όγδοος μήνας στο Ιουλιανό και στο δικό μας Γρηγοριανό Ημερολόγιο!
Στην αρχαία Ελλάδα ονομαζόταν “Μεταγειτνιών”, ήταν ο δεύτερος μήνας του έτους και διαρκούσε (με σημερινές ημερομηνίες) από την 16η Αυγούστου έως την 14η Σεπτεμβρίου. Τότε τιμούσαν τα “Μεταγείτνια” δηλαδή την γιορτή των γειτόνων.
Στο Βυζαντινό ημερολόγιο, ήταν ο τελευταίος μήνας του χρόνου κι έτσι η 31η Αυγούστου γιορταζόταν ως παραμονή Πρωτοχρονιάς και ονομαζόταν Κλειδοχρονιά.
Ξένια Μόσχου