Eβδομαδιαία Πολιτική – Οικονομική – Ναυτιλιακή – Φιλολογική εφημερίδα στην υπηρεσία των Δήμων του Πειραιά και των νησιών

ΑΠΟΨΕΙΣ

Ψυχανεμίσματα…

Πανευρωπαϊκή πρωτιά στην τιμή της βενζίνης κερδίσαμε! Στην υγειά μας και πάμε… απόλυτη σταθερότητα σε όλα. Άλλωστε κάθε φορά που προκύπτει τριήμερο εξόδου, ή Χριστούγεννα ή Πάσχα, ή άδειες καλοκαιριού, κατά ένα περίεργο τρόπο η βενζίνη ακριβαίνει. Τυχαίο; Δε νομίζω.

Ο Ιούλιος άφησε πίσω του τεράστια οικολογική και οικονομική καταστροφή, με συνέπειες άμεσες και μακροπρόθεσμες. 11 μέρες έκαιγε η φωτιά στη Ρόδο. Κάηκαν 500 χιλ. Περίπου στρέμματα και κάποιος είπε πως εντάξει δεν είναι και πολλά συγκρίνοντας τα με αυτά που κάηκαν στην Καλλιφόρνια.

Αντί απολογίας έχουμε βρει να περνάμε σε συγκρίσεις και να δείχνουμε κάτι άλλο για να μειώσουμε το μέγεθος της ζημιάς που προκύπτει. Και το μόνιμο ”δεν είχαμε θύματα”. Μόνο που αυτή τη φορά είχαμε και θύματα. Μήπως και οι ζωντανοί νεκροί που έχασαν σπίτια και δουλειά δεν είναι θύματα. Και όλη η περιοχή που αναπνέει τα τοξικά απομεινάρια της φωτιάς δεν είναι θύματα. Τα ζώα που κάηκαν δεν είναι θύματα; Οι πλημμύρες που θα μας πνίξουν, η μόλυνση της ατμόσφαιρας, ούτε αυτά είναι πρόβλημα;

Το κακό είναι ότι μόλις σβήσουν οι φωτιές ξεχνάμε, (εκτός από τους παθόντες που και να θέλουν δεν μπορούν να ξεχάσουν) μέχρι την επόμενη καταστροφή και πάει λέγοντας. Γι’ αυτό και δεν βελτιωνόμαστε. 30 χρόνια θέλει ένα δάσος που κάηκε για να ξαναγίνει δάσος όπως ήταν κι όχι απλώς να πρασινίσει, ενώ σε 2 χρόνια χτίζεται και γίνεται πολιτεία! Έχουμε εικόνα τι έχουν απογίνει τα καμμένα των προηγουμένων ετών; Συνήθως ξεχνάμε να ελέγχουμε αν τα λόγια που ακούμε κάθε φορά, γίνονται πράξη στη συνέχεια ή είναι απλώς μέρος του επικοινωνιακού παιχνιδιού, που ομολογουμένως , παίζει στα δάχτυλα η κάθε Κυβέρνηση.

Κάποτε κάποιοι μιλούσαν για οικοπεδοφάγους που έβαζαν τις φωτιές, τότε δεν είχαμε εφεύρει το ”ψεκασμένοι” ή τους «σαμποτέρ ξένων» κι έτσι δεν είχαν αποκτήσει ”τίτλο”. Και φυσικά κάποιες περιοχές οικοπεδοποιήθηκαν και χτίστηκαν στη συνέχεια… πώς γέμισαν ραχούλες και μέσα σε πευκόφυτες περιοχές; Δυστυχώς στα λόγια και τις κατηγόριες είμαστε πρώτοι, στην τεκμηρίωση των λεγομένων μας με έργα και πράξεις είμαστε τελευταίοι. Η μόνη ”τεκμηρίωση” τελευταία, είναι η σύγκριση με κάτι άλλο, σε όλα τα θέματα, όπως και με τις τιμές στα τρόφιμα κ. ά. Μας δείχνουν τον πόλεμο, μας δείχνουν Ευρωπαϊκή ακρίβεια και τα τοιαύτα.

Πρωτιά πάντως και η εκκένωση στρατοπέδου εν καιρώ ειρήνης, όπως και ο χάρτης με τις αποθήκες πυρομαχικών! Επίσης επιλεκτικά ενοχλούμαστε συνήθως, π.χ. μας ενοχλεί ένα ζεϊμπέκικο, κι όχι το γλέντι που διοργάνωσαν, η επιλογή των τραγουδιών, ούτε τα χρέη της Περιφέρειας. Και πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις… για πότε μετεπήδησαν στο συνδυασμό του νέου προτεινόμενου για την Περιφέρεια, κάποιοι που μέχρι χθες ανέβαζαν φωτογραφίες με τον προηγούμενο υποψήφιο. Πόσο γρήγορα αλλάζουν σελίδες!

Αποκαρδιωτικό είναι να νιώθεις στον τόπο σου παρείσακτος, να νιώθεις πως δεν έχεις καμία ασφάλεια, δεν σε προστατεύει κανένας νόμος, δεν μπορείς να βρεις το δίκιο σου, άλλωστε χρειάζεσαι χρήμα και χρόνο για να το αναζητήσεις και αν το βρεις!

Τέλος επανήλθαμε στις δεκαετίες 50-60 με τη βόλτα πάνω κάτω στην πλατεία ή στην παραλία και ελάχιστοι καταλήγουν σε τραπέζι ταβέρνας, δεν το επιτρέπει η τσέπη πλέον, ακόμα και στις διακοπές.

Καλόν Αύγουστο και καλές διακοπές.

Νίκη Άννα Παπουλάκου

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *