Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
Μία μεγάλη Δεσποτική εορτή της Χριστιανοσύνης εορτάζομε στις 14 Σεπτεμβρίου κατά την οποίαν τιμάται η ανεύρεσις του Τιμίου Σταυρού. Όλοι γνωρίζομε ότι ο Κύριος μας και Θεός μας, εσταυρώθη, για να μας σώσει από την αμαρτία.
Είχαν περάσει πολλά χρόνια από την σταύρωσιν. Το Τίμιο ξύλο του Σταυρού, πάνω στο οποίο σταυρώθηκε και πέθανε ο Χριστός, σκεπάστηκε από χώματα. Κανένας δεν το αναζήτησε, διότι και οι Χριστιανοί εδιώκοντο τότε από τους Ρωμαίους και βρίσκονταν σε δύσκολους καιρούς. Ο Κύριος όμως προνοεί για όλους. Γνωρίζει την ζωή του Χριστιανού, του δικαίου, του ευσεβούς, Η ψυχή τότε έχει την αίσθησιν, ότι ζει μαζί της ο Κύριος και η χάρις του Θεού, θα δημιουργήσει ένα νέον δημιούργημα (Β΄Κορινθίους 5: 17).
Έτσι και η Αγία Ελένη, η μητέρα του Αγίου Κωνσταντίνου προστάτευε την νέα θρησκεία των χριστιανών. Φωτισθείσα από το Άγιο Πνεύμα, πήγε στα Ιεροσόλυμα και μετά από πολλούς κόπους, βρήκε τον Τίμιον Σταυρόν, όταν τον έβγαλε από το χώμα, είχε φυτρώσει επάνω, ένα μυρωδάτο φυτό ο βασιλικός.
Οι εκκλησιαστικοί ιστορικοί αναφέρουν, ότι ο Σταυρός ευρέθη ύστερα από θαύμα. Τοποθέτησαν επάνω στο Σταυρό νεκρή γυναίκα και αυτή αναστήθηκε. Στην θέσιν αυτήν η Αγία Ελένη έκτισε τον περικαλλή Ναόν της Αναστάσεως. Εκεί ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων τοποθέτησε τον Σταυρόν του Κυρίου.
Η δύναμις όμως του Σταυρού μεγάλη, ο Χριστιανισμός θριάμβευσε και ο χριστιανικός κόσμος ζούσε χωρίς φόβο, δοξάζοντας τον Θεόν.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός σε ομιλία του αναφέρει ότι ο Σταυρός έγινε το τρόπαιον του Χριστού, που τρέπει πάντοτε σε φυγή τους δαίμονας. Γκρεμίστηκαν όλα τα είδωλα και ο Σταυρός έγινε η αόρατος δύναμις, το άϋλον φάρμακο.
Ο Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ λέγει ότι κάθε άνθρωπος, σταυρός του είναι οι θλίψεις, οι οδύνες της επίγειας ζωής. Κάθε άνθρωπος σηκώνει τον Σταυρόν του, αν όμως ακολουθεί τον Χριστόν, θα μεταβληθεί σε θεμέλιον Χριστού, μιάς νέας και αιωνίου ζωής. Χωρίς τον Σταυρό, η δόξα της Αναστάσεως, δεν μπορεί να γίνει δική μας.
Κάθε χρόνο η Εκκλησία μας, στις 14 Σεπτεμβρίου εορτάζει με ιδιαίτερη λαμπρότητα την ύψωσιν του Τιμίου Σταυρού και την ημέρα της εορτής, μοιράζουν στο εκκλησίασμα βασιλικό.
Οι δοκιμασίες όμως των χριστιανών δεν σταμάτησαν. Δεν επρόλαβαν να χαρούν την παρουσίαν του Σταυρού και μετά από χρόνια ένας βάρβαρος λαός οι Πέρσες κυρίεψαν τα Ιεροσόλυμα, πήραν πολλά λάφυρα, αλλά και τον Τίμιον Σταυρόν.
Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος έκανε πόλεμο και πήρε πάλι τον Τίμιον Σταυρόν τον έφερε πίσω στα Ιεροσόλυμα και τον ύψωσεν στιν θέσιν, που ήταν πριν. Χιλιάδες λαός και κληρικοί δοξολογούσαν τον Θεόν και έψαλλαν συγκινημένοι. Το γνωστό Απολυτίκιον: «Σώσον Κύριε τον λαόν σου και ευλόγησον την κληρονομίαν σου, νίκας τοις βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος και το σον φυλάττων δια του Σταυρού σου πολίτευμα».
Ο Μέγας Κων/ντίνος, έκτισε τον μεγάλον Ναόν της Αναστάσεως, Εκεί τοποθέτησεν τον Τίμιον Σταυρόν του Χριστού μας, για να τον προσκυνούν οι χριστιανοί.
Θα αναφέρομε ένα ποιηματάκι, που τραγουδούσαν τα μικρά παιδιά την εποχή, που η παιδεία συνοδοιπορούσε με την θρησκεία. Ήταν χαρά των παιδιών η θεία λατρεία!
Δεν λησμονώ με το σταυρό μου, / που κάνω βράδυ και πρωϊ / την προσευχή μου στον Θεόν μου, / που μας χαρίζει την ζωή.
Μεγάλη η χάρη του, μεγάλη! / Γι ΄αυτό συνήθισα και εγώ / πριν από κάθε πράξη άλλη, / πιστά να τον δοξολογώ. (Α. Μωραϊτης).
Και πραγματικά τα παιδιά συμμετείχαν στην λατρεία. ήταν παιδιά αφοσιωμένα στον Κύριον, δεν κοίταζαν πως θα σκοτώσουν, πως θα κλέψουν, πως θα καταστρέψουν. Μελετούσαν, προσηύχοντο και το Άγιον Πνεύμα τους εφώτιζε και τους καθοδηγούσε.
Την ημέρα αυτή, η Εκκλησία μας επιτάσσει αυστηρά νηστεία.
Η δύναμις του Σταυρού έγινε των πιστών το καύχημα και των Βασιλέων το κραταίωμα. Αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους, σε ανατολή και δύσιν, βορρά και νότο, όπως ψάλλομεν στο τροπάριον των αίνων της εορτής: «εύρος και μήκος Σταυρού, ουρανού ισοστάσιον».
Η θυσιαστική αγάπη του Εσταυρωμένου, είναι αγάπη, χωρίς σύνορα. Εις αυτόν πιστεύομε και στηρίζομε την ζωήν μας. Με την δύναμιν του Σταυρού απωθούμε την δύναμιν του πονηρού.
Αγαπητοί μου Αναγνώστες, ας εορτάσομε και ας πανηγυρίσομε σήμερα Αυτόν, στον οποίον ανήκει η δόξα η τιμή και η προσκύνησις, εις τους αιώνας των αιώνων. Σταυρέ του Χριστού, Χριστιανών η ελπίς, ελέησον ημάς.
ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ Ο ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Μαρία Τσακανίκα