Eβδομαδιαία Πολιτική – Οικονομική – Ναυτιλιακή – Φιλολογική εφημερίδα στην υπηρεσία των Δήμων του Πειραιά και των νησιών

ΑΠΟΨΕΙΣ

Ελεύθερη άποψη…ΔΥΟ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ

Εδώ και δέκα χρόνια, αισθάνθηκα τον κόσμο γύρω μου να γκρεμίζεται. Όλες οι αξίες, που είχα πιστέψει και εμπιστευθεί, άρχισαν σταδιακά και ύπουλα να αποξηλώνονται και να ξεφτίζουν. Οι δυνάμεις δημιουργίας ενός πρωτόγνωρου χάους, έμοιαζαν να κινούν νήματα, πίσω από την αυλαία μιας πρωτόγνωρης αβύσσου.

Η ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΥΓΕΙΑΣ

ΙΣΟΔΥΝΑΜΕΙ ΜΕ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

Το πλέον πρόσφορο θέμα επικαιρότητας, ανεξάντλητο και… προσοδοφόρο, για τα μέσα ενημέρωσης, είναι στην Ελλάδα, το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Αν θυμηθούμε λίγο την ιστορία που είναι σχετικά σύντομη, θα διαπιστώσουμε ότι η ίδρυση κρατικών συστημάτων υγείας, απασχόλησε τους λαούς της Ευρώπης κυρίως, μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, οπότε και δημιουργήθηκε το σύστημα – πρότυπο, της Μεγάλης Βρετανίας.

Στην Ελλάδα, ο όρος χρησιμοποιήθηκε πρώτα οργανωτικά, το 1983,από την Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου, αν και οι υποδομές ως προς την δευτεροβάθμια φροντίδα υγείας προϋπήρχαν, ενώ ως προς την πρωτοβάθμια, η τότε κυβέρνηση σχεδίασε και πραγματοποίησε την ίδρυση των Κέντρων Υγείας στην περιφέρεια της Ελλάδος.

Δύο σημεία, αποτελούν την αχίλλειο πτέρνα του Εθνικού Συστήματος Υγείας στην Ελλάδα:

Η παντελής έλλειψη αυστηρώς τηρούμενου διαλειτουργικού οργανογράμματος και η διασπάθιση χρήματος, που οδηγεί στην έλλειψη πόρων.

Ως προς το πρώτο, είναι γνωστές οι συχνές αναφορές στη δημοσιότητα, για ελλείψεις προσωπικού, στον ένα ή τον άλλο χώρο, στα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας.

Φυσικά οι ευθύνες συλλήβδην αποδίδονται από όλους μας, στις εκάστοτε κυβερνήσεις -που εμείς επιλέγουμε- και εν μέρει ευθύνονται ως προς το οργανωτικό κομμάτι, ενώ εναλλάσσονται κατηγορώντας κάθε φορά τους προηγούμενους, για να γίνεται συζήτηση και ποτέ ουσιαστικό έργο, αφήνοντας το ρουσφέτι και το φακελάκι να μονοπωλούν την ημερήσια διάταξη.

Πόσες φορές όμως αναρωτηθήκαμε για τις δικές μας ευθύνες, ως προς τις επιλογές των προσώπων, που μας κυβερνούν; Πόσες φορές ζητήσαμε συγκεκριμένες και ουσιαστικές αλλαγές, δίκαιες και αμερόληπτες;

Όταν πολιτεύτηκα κάποτε, ως μαϊντανός σε προκατασκευασμένες κομματικές επιλογές, γεγονός, που έφερε μεγάλη αναστάτωση στη ζωή μου, με είχαν ρωτήσει δημόσια για το φακελάκι, θεωρώντας ότι θα με έφερναν σε δύσκολη θέση. Η απάντηση μου υπήρξε τότε αποστομωτική: Να τιμωρείται εξίσου ο δωροδοκών με τον δωροδοκούμενο, διότι ο δωροδοκών, διαφθείρει τον δωρολήπτη, προκειμένου να λάβει ευνοϊκότερη μεταχείριση από εκείνον, που δεν διαθέτει τα μέσα να δωροδοκήσει και να προηγηθεί.

Το φακελάκι, βολεύει επομένως εξίσου, κυβερνήσεις, που δεν προτίθενται να αυξήσουν τους μισθούς στο Ε.Σ.Υ., σε αξιοπρεπή επίπεδα αλλά και τους πολίτες, που με αυτόν τον τρόπο, τους έμαθαν όλοι, να εξυπηρετούνται, εις γνώσιν του αλληθωρίζοντος στο θέμα Κράτους .

Από την άλλη είναι τουλάχιστον ανήθικο, να εκπαιδεύονται στην Ελλάδα, άριστοι υγειονομικοί, που αναγκάζονται εξ αιτίας απαξίωσης του έργου τους στη συνέχεια, να τροφοδοτούν Ευρώπη και γενικά χώρες του εξωτερικού.

Η έλλειψη έξυπνης οργάνωσης, ως προς την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, επιβαρύνει δυσανάλογα και άσκοπα, τη λειτουργία των νοσοκομείων. Τα αστικά Κέντρα Υγείας, στερούνται 24ωρης λειτουργίας, με ταυτόχρονη εργαστηριακή κάλυψη, ώστε στα νοσοκομεία να καταφθάνουν μόνον τα σοβαρά περιστατικά. Τούτο θα ήτο εφικτό, αν υπήρχε -οργανόγραμμα- σχολαστικά τηρούμενο με θρησκευτική ευλάβεια και όχι με τη «δυσκοιλιότητα», που χαρακτηρίζει την αναπλήρωση των κενών στη Ελλάδα, που κάνει μήνες.

Σε αυτό το σημείο, σε χώρες, που λειτουργούν με σεβασμό προς τον πολίτη και τους εργαζόμενους, υπάρχει αυτοματισμός, όπως παραδείγματος χάριν, οι υπηρεσίες locums.

Οι εταιρείες locums, έχοντας ήδη καταχωρήσει τα τυπικά προσόντα και βιογραφικά ανέργων ιατρών και νοσηλευτών, τροφοδοτούν με προσωπικό ανά πάσα στιγμή, κυρίως το κρατικό σύστημα υγείας, ώστε ανά πάσα στιγμή να μην υπάρχουν κενά.

Τα γηριατρικά νοσηλευτικά ιδρύματα, λειτουργούν επίσης, σε προοδευτικότερες χώρες, προκειμένου να αποσυμφορήσουν τα λοιπά μάχιμα νοσοκομεία, από την ειδική φροντίδα προς τους ηλικιωμένους.

Και πάμε στη χρηματοδότηση, που είναι το φλέγον ζήτημα.

Πόσοι από εμάς, αναλογιζόμαστε, ποια υπήρξε η συνεισφορά μας, στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, κάνοντας ορθολογική χρήση καταβάλλοντας εισφορές με συνέπεια;

Από την άλλη, πόσο δίκαιο είναι σε αυτή τη χώρα του εξοστρακισμού δικαιοσύνης και λογικής, όσο φιλάνθρωπο κι αν παρουσιάζεται το Ελληνικό κράτος, στην ίδια ακριβώς θέση, να νοσηλεύεται ο συνεπής καλοπληρωτής πολίτης με οποιονδήποτε άλλο, που απλά εκμεταλλεύεται τα αφύλακτα;

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αδικία, από την ίση μεταχείριση των ανίσων, είχε πει κάποτε ο Αριστοτέλης, κινδυνεύοντας να χαρακτηρισθεί σήμερα ως ρατσιστής, από αγράμματους, αδίστακτους κι άξεστους ευτελιστές της ανθρώπινης αξίας, του ανθρωποκεντρικού πολιτισμού, υπερασπιστές και αρωγούς της νέο-βαρβαρικής εποχής, που προσπαθούν να επιβάλλουν. Αλλά δεν θα τους περάσει.

ΤΟ ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟ ΚΟΡΑΚΙ

ΚΑΙ ΤΑ ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΙΑ ΔΑΚΡΥΑ…

Κάποιος με ψυχή στα χρώματα και το βάθος της αβύσσου, έφτιαξε ένα σκιάχτρο χρησιμοποιώντας ένα κοράκι, το οποίο σταύρωσε επιδεικτικά πάνω από τα κτήματά του…

Ως εδώ, λίαν κατακριτέα πράξη… Θα συμβάδιζε όμως με τα διωκόμενα ήθη και την εξοστρακισμένη λογική, αν ταυτόχρονα, οι φωνές ευαισθησίας από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έδειχναν την ίδια ευαισθησία, για τα εγκαταλελειμμένα βρέφη, εκείνα, που δεν είδαν ποτέ το φως του ήλιου, τα ζευγάρια, που οικονομικά δεν αντέχουν να δημιουργήσουν οικογένειες και παιδιά, ή όσους ψάχνουν στα απορρίμματα τροφή και νερό…

Αλλά κακού κόρακος κακόν ωόν. Είναι της μόδας.

ΑΥΤΟΚΛΗΤΟΙ ΣΕΡΙΦΗΔΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΛΗΤΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΟΝ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΕΒΡΟ

Αυτόκλητοι σερίφηδες, λένε ότι ασχολούνται με το έργο της φύλαξης των συνόρων -αν υπάρχουν πια σύνορα- της πατρίδας μας. Πολύ σωστά, τους αποκαλούν αυτόκλητους, διότι δεν είναι εντεταλμένα όργανα της πολιτείας και ίσως να ασκούν αυτοδικία, που είναι παράνομη πράξη. Στην Ελλάδα, αν κάποιος επιχειρήσει να σε σκοτώσει πρέπει ή να προλάβεις να φωνάξεις όργανα της τάξης ή να καθίσεις να χάσεις την αρτιμέλεια ακόμα και τη ζωή σου. Ας είναι. Ωστόσο, εκείνο, που προβληματίζει την ορθοπτική λογική μου, είναι γιατί ΜΟΝΟ οι γηγενείς «σερίφηδες» χαρακτηρίζονται «αυτόκλητοι». Κακοποιοί, καμουφλαρισμένοι στρατιώτες, μαχαιροβγάλτες, εμπρηστές, καταχραστές, υβριδικός στρατός και οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να είναι αρκετοί από όσους συλλήβδην μπαίνουν ανεξέλεγκτα στην πατρίδα μας και, εξαγνιστικά, εξωραϊστικά, μεροληπτικά  και ανέντιμα ως προς την τάξη της χώρας και τους νόμους της, αποκαλούνται απλά κι ανέλεγκτα, σωρηδόν ευπαθείς, κακόμοιροι, ανυπεράσπιστοι,  «μετανάστες»… Τελικά υπάρχει ουσιαστικός έλεγχος, διάκριση, και προστασία των νομοταγών πολιτών;

Ποια η αιτία να δημιουργηθούν ομάδες «σερίφηδων», από απλούς πολίτες και τι συμβαίνει πράγματι στον Έβρο, που κατακάηκε;

Μαρία Μπουκουβάλα

Ιατρός

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *