Παναγιωτίδης Απόστολος
Αναφορά στον Α. Κ.
Κι αν στα έσπασαν, αητέ μου, τα φτερά σου,
ψηλά πετάς, τον κόσμο κοιτάς
περήφανος, αθάνατος κι έχεις την Κρήτη
πάντοτε μέσα στα όνειρά σου.
Νότες γλίστρησαν τ’ αστέρια
στης μοίρας το δοξάρι.
Τριάντα έξι τα γαρύφαλλα
κι ένα το φεγγάρι.
Ποιος σαΐτεψε της Κρήτης
τον αητό;
Χορέψαμε πεντοζάλη
σ’ αφρισμένο ακρογιάλι,
αλλά δε βρήκαμε το μίτο
προς τη λευτεριά.
Όταν θα κάνει ξαστεριά,
πέτ’ αητέ και μη φοβάσαι
πλοίων καταπέλτες.
Πάντα θα υπάρχουν στη ζωή
Βάρβαροι, κανίβαλοι και Κέλτες.
Απόστολος Παναγιωτίδης