“Eγώ αντίθετα ήθελα να με φωνάζουν με το μικρό”

“Δεν με νοιάζει τι λες για μένα, αρκεί να λες κάτι για μένα και να γράφεις το όνομά μου σωστά”. Τζορτζ Μάικλ Κόχαν.

Από την μικρή μου ηλικία δεν ήθελα να με φωνάζουν με το επίθετο.

Ερχόντουσαν κάποια παιδιά στο σπίτι και ρωτούσαν την μάνα μου, “είναι εδώ ο Καρβουνάς σας;”.

Γελώντας η μάνα μου τους έλεγε, “έχουμε πολλούς Καρβουνάδες, ποιον απ’ όλους θέλετε;”, κι εκείνα σάστιζαν.

Εγώ από μέσα άκουγα, και πολλές φορές εκδήλωνα τον θυμό μου με την άρνηση.

Δεν έπαιζα μαζί τους στο μεγάλο αλώνι που είχαμε, πριν κτιστεί εκεί το σπίτι μας.

Μια φορά ρώτησα τον πατέρα μου, “καλά ρε μπαμπά τι σόι φίλος είναι αυτός που σε φωνάζει με το επίθετο;”.

Άκου να “σε πω”, μου απάντησε, “Δημητρό λένε και τον… (ανέφερε ένα όνομα που τον είχαμε στην πλάκα), με το επίθετο όμως Καρβουνάς είμαι μόνο εγώ”.

Δεν πείστηκα με το επιχείρημά του. Για μένα δεν ήταν τιμητικό, και σίγουρα όχι φιλικό να σε φωνάζουν με το επίθετο. Δεν είναι Σχολείο ούτε Στρατός.

Με αυτή την λογική είχα κατατάξει και τους γνωστούς μου.

Όσοι με φώναζαν με το μικρό όνομα ήταν φίλοι.

Όσοι χρησιμοποιούσαν το επίθετο ήταν στην απέναντι. Όχι εχθροί βέβαια, αλλά συναισθηματικά ασύνδετοι με μένα. Μια φορά είπα σε κάποιον μακρινό συγγενή, που συνήθιζε να με αποκαλεί με το επίθετο:

“Οι συγγενείς και οι φίλοι με φωνάζουν Νίκο, οι γνωστοί κ. Καρβουνά, το σκέτο Καρβουνά πες μου πού κολλάει;”. Τουλάχιστον μπροστά μου δεν το επανέλαβε.

Προσωπικά, ακόμη και όταν απουσιάζει το άτομο στο οποίο αναφέρομαι, συνηθίζω να χρησιμοποιώ το όνομα και το επίθετό του. Είναι ζήτημα αρχής.

Με την ιδιότητα του γιατρού βέβαια το θέμα απλοποιήθηκε. Όπως και με κάποιες άλλες ιδιότητες, που είχα κατά καιρούς, (Διευθυντής, Πρόεδρος, Αντιδήμαρχος).

Διευκολύνεται ο άλλος με ένα “γιατρέ”, “Πρόεδρε”, και περνάει στους ομόκεντρους κύκλους των γνωστών.

Όσοι όμως έχουν αποκτήσει την σχέση να με φωνάζουν με το όνομά μου, ή τους αποκαλώ και γω με το μικρό τους όνομα, βρίσκονται στους πιο εσωτερικούς ομόκεντρους κύκλους, εκεί που έχω τοποθετήσει τους φίλους μου.

Νίκος Καρβουνάς

Πνευμονολόγος