Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΖΩΪΚΟΝ ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ
Στην αρχή του βιβλίου της Καινής Διαθήκης παρουσιάζεται μία εικόνα με ζώα. Οι γκαμήλες των μάγων, τα πρόβατα των ποιμένων, το βόδι, ο ημίονος, όλα αυτά τα ζώα βρίσκονται σε μία πλήρη αρμονία και γαλήνη, μπροστά στην παναγιότητα του Θείου Βρέφους. Αυτό φανερώνει, ότι ο Δημιουργός Θεός περιβάλλει, με ασύλληπτη αγάπη τα κτίσματά του.
Ο Θεός, ο δημιουργός των πάντων, δημιούργησε τον κόσμο σε 6 μέρες. Πρώτα δημιούργησε το σπίτι, δηλαδή τον κόσμο και στην συνέχεια έβαλε σε αυτό να κατοικήσει ο άνθρωπος. Και κάθε δωρεά, που του έδωσε προέρχεται από τη θεϊκή αγάπη του και δεν χρειάζεται αντίδωρον από τον άνθρωπον. Το δώρο του ανθρώπου προς τον Θεόν είναι «η θυσία και η ευχαριστία».
Την 6ην ημέρα εδημιούργησε το ζωϊκό βασίλειον όλα τα είδη ζώων, ερπετών και θηρίων. Μεταξύ των μεγάλων ζώων είναι και το βόδι, το πρώτο ζώο, που εξημέρωσε ο άνθρωπος. Είναι το πιο χρήσιμο, άσχετα, αν ανάμεσα σε όλα τα ζώα, είναι εκείνο, που περνά απαρατήρητο, περιφρονημένο και δέχεται όλες τις προσβολές από τους ανθρώπους.
Κάθε ζώο έχει τις ιδιαιτερότητές του. Ο άνθρωπος τα εκμεταλλεύτηκε και τα χρησιμοποίησε, για τις δικές του ανάγκες στα χωράφια. Όμως ο άνθρωπος το πρόσβαλλε και του έδωσε προσωνυμία βόδι η οποία απευθύνεται πάντα σε καθυστερημένους και χαζούς ανθρώπους, στους οποίους λένε «είσαι βόδι». Ο Θεός όμως μερίμνησε και για αυτό το δυστυχισμένο ζώο, που είναι ένας πραγματικός θησαυρός, με πολλαπλά «προτερήματα», κυρίως για τα παλαιότερα χρόνια. Είναι ένα ζώο ογκώδες με βαρύ κορμί, τρομερά κέρατα και προσφέρει πολλές υπηρεσίες στον άνθρωπο. Ακόμα είναι γνωστά και τα βόδια στην φάτνη του Χριστού
Η πιο μεγάλη προσφορά στον άνθρωπο είναι το όργωμα της γης. Μεγάλη είναι και η δύναμίς του, η οποία χρησιμοποιείται για την αγροτικήν εκμετάλλευσιν, δηλαδή για την έλξιν των αρότρων, ή για τις βοϊδάμαξες, που συναντώνται παλαιότερα στα χωριά.
Τα καημένα τα βόδια κάνουν τις πιο βαριές δουλειές στα χωράφια. Τραβάνε το υνί με το χονδρό τους κορμί, σχίζουν το χώμα, ανοίγουν τα σπλάχνα της γης και γυρίζουν μετά στο στάβλο τους αμίλητα, ήρεμα και ξεκουράζονται, σε μια άκρη του χωραφιού, μέχρι να έλθει πάλι η ώρα του δρόμου της δουλειάς. Το αγαθό αυτό πλάσμα, χωρίς πείσμα, χωρίς οργή, χωρίς νεύρα, ήρεμο και υπομονετικό, το βλέπει ο άνθρωπος να ξεκουράζεται αμέριμνο και το θεωρεί κουτό.
Θεώρησαν λοιπόν οι άνθρωποι ότι είναι κουτό και έτσι ονόμασαν και τον άνθρωπο κουτό σαν το βόδι. Με αυτόν τον τρόπον μειώθηκε η αξία του δύστυχου τετραπόδου. Έχει όμως την αξίαν του, για την μεγάλη προσφορά στον άνθρωπον.
Προσφέρει το κρέας του, που είναι τροφή πρώτης τάξεως.
Τα κόκκαλά του χρησιμοποιούνται για την κατασκευήν διαφόρων κομψοτεχνημάτων. Από αυτά κατασκευάζονται η ζελατίνα και διάφορα λιπάσματα κ.τ.λ.
Το λίπος του χρησιμεύει για την κατασκευήν κεριών, σαπουνιών καλλυντικών.
Το δέρμα του χρησιμοποιείται για την κατασκευήν παπουτσιών, αλλά και για άλλες ανάγκες.
Τα δε κέρατά του είναι μοναδικά ως λίπασμα και για την κατασκευήν χημικών προϊόντων. Και ύστερα λέμε για έναν άνθρωπο ακαμάτη, αγροίκο, ότι είναι αληθινό βόδι.
Το βόδι είναι ζώο αντοχής, πειθαρχεί εύκολα, έχει μεγάλη δύναμη.
Προσφέρει όργωμα, γάλα, κρέας, βούτυρο, δέρμα. Και δεν δίνει αφορμή, για να το χτυπήσουν, όπως τον όνον. Κάποτε σηκώνει το κεφάλι του και φωνάζει, όπως τα άλλα ζώα, που έχουν ανάγκη να συνεννοηθούν με τους ομοίους τους. Με τον άνθρωπο συνεργάζεται, δεν αναγκάζεται, γι’ αυτό και ο άνθρωπος το σεβάστηκε. Το μουγγαλιτό του βοδιού δυνατό, βροντερό, μοιάζει ογκώδες στο ήχο, σαν το κορμί του.
Ακολουθεί μία αστεία ιστορία, σχετικά με το βόδι: «Κάποτε ένας γάιδαρος έβλεπε ένα κουνούπι στο κέρατο του βοδιού. Δε βάσταζε και φωνάζει στο βόδι: «βρε αδελφέ μου, τόση ώρα βλέπω ένα ζουζούνι να κάθεται στο κεφάλι σου, γιατί δεν το διώχνεις; Και απαντά το βόδι: «Μα εγώ ούτε κατάλαβα πότε ήρθε, ούτε πότε έφυγε». Και ο γάϊδαρος απήντησε «καλά σε λένε βόδι».
Βρέθηκε πάλι άνθρωπος, που ήθελε να τον ξεπεράσει στην δύναμιν και αυτός είναι ο γνωστός σε όλους «ταυρομάχος». Αυτός θριάμβευσε, γιατί νίκησε και σκότωσε ένα «κουτό» ζώο.
Κρίμα, δεν αξίζει καμία κακιά λέξη για ένα τόσο υπάκουο, εργατικό και άξιο ζώο. Δυστυχώς όμως, κάθε άνθρωπος ήσυχος και καθ’ όλα εντάξει, αποκτά πολλές φορές το προσωνύμιο «Βόδι».
Μαρία Τσακανίκα