Ωραίο αλλά πολύ λίγο και επικίνδυνο το 112
Το νούμερο 112 το έχουν σαν χάπι για όλες τις ασθένειες, αλλά τελικά είναι πολύ λίγο και αρκετά επικίνδυνο για να μας σώσει.
Όλες οι παραλείψεις και οι εγκληματική αδιαφορία του κράτους, γίνεται προσπάθεια να καλυφθούν με ένα μήνυμα, που τις περισσότερες φορές γίνεται κατόπιν εορτής και προκαλεί περισσότερο κακό από τον πανικό και λιγότερο καλό.
Που να πάει και πώς να σωθεί ο πολίτης με ένα μήνυμα εν μέσω θεομηνίας, σε ποιο βουνό να σκαρφαλώσει, εάν υπάρχει, και που να κρυφτεί για να γλυτώσει;
Έχει χαθεί κάθε μέτρο αξιοπρέπειας και ντροπής για όλους όσοι είναι υπεύθυνοι για την προστασία του πολίτη. Τι σχεδιασμό διάσωσης να σου κάνει ένας υπουργός, όταν δεν έχει ιδέα για το τι πρόκειται και πως γίνεται η πρόληψη και η προστασία, και τίθεται υπό των διαταγών του και η ίδια η μετεωρολογική υπηρεσία; Θα σε σώσει ή θα σε αποτελειώσει;
Ο αποτυχών πολιτικός σε ένα τομέα ή υπουργείο παίρνει καινούργια θέση ευθύνης ίσης ή ακόμα και σπουδαιότερης από αυτήν που είχε και μεις περιμένουμε να δώσει θετικά αποτελέσματα!
Θυμόμαστε τους νεκρούς και στο Μάτι, στη Μάνδρα, στο Θεσσαλικό Κάμπο, την Ηλεία και το Πήλιο. Παντού ανοργανωσιά, ασχετίλα και πάει λέγοντας. Όχι μόνο δεν έχει γίνει κάτι καλύτερο, αλλά έχουν χαθεί και τα χρήματα των εράνων που συγκεντρώθηκαν! Τόψαξε κανένας εισαγγελέας για να αποδοθούν ευθύνες; ανησύχησε κανείς για τα αντιπλημμυρικά κονδύλια που χάθηκαν;
Το ίδιο σάπιο υλικό ανακυκλώνεται και περιφέρεται από θέση σε θέση, χωρίς να υπάρχει κάποιος υπεύθυνος να το βάλει στο περιθώριο και τα αζήτητα.
Από την μεταπολίτευση και δω οι ίδιοι άνθρωποι πολιτεύονται, στα ίδια ή άλλα κόμματα αλλά με αρνητική πάντοτε προσφορά, σε μεγάλα πάντοτε πόστα και αξιώματα.