Τσιμπιρλή Βίκυ
Άτιτλο
Το νιώθω ,
να περπατάει
μες στο κεφάλι μου ,
με βαριά άρβυλα
και χίλια κακόηχα κουδούνια
δεμένα στα χέρια του…
κι αφήνομαι πάλι στα χελιδόνια,
στην ευδαιμονία των γλάρων,
και στις αεικίνητες παπαδίτσες,
οπού ΄χουν σ΄ ολόγλυκη εκκρεμότητα,
δέκα αυγουλάκια
στο πήλινο σταμνί…
Εκεί, δεν μετανιώνουν τα πόδια μου,
αλλά ριζώνουν δωρεάν,
καταμέσο της άνοιξης
και της σπάταλης
ποίησης των μελισσιών!
Τα βράδια,
όλο και κάποιο τιτίβισμα,
ξεπετάγεται απ΄ τα μαλλιά μου,
όλο και κάποιο κοχυλάκι,
συμπληρώνει αφιλοκερδώς το Αμήν…
Βίκυ Τσιμπιρλή