Ψυχανεμίσματα…Σε όλους μας έχουν φορτώσει βαρύ Σταυρό
Μεγάλη εβδομάδα των Παθών, ο δρόμος για το Γολγοθά, ακάνθινο στεφάνι, σταύρωση και μετά η Ανάσταση. Και στη ζωή του καθενός υπάρχει μια σταύρωση, που παρακαλάει για μια Ανάσταση. Για κάποιους άλλους πάλι η σταύρωση είναι καθημερινή. Η οδός του μαρτυρίου του Ιησού, μια εβδομάδα περισυλλογής, αυτοκριτικής, απολογισμού και μετάνοιας. Μια βουτιά μέσα μας με ειλικρίνεια, να βρούμε τα αγκάθια που μας πονούν και να τα βγάλουμε δίνοντας συγνώμες ή ζητώντας συγχώρεση ανάλογα. Ένα ξεκαθάρισμα για να φτάσουμε στη λύτρωση της Ανάστασης. Κάτι που θα έπρεπε καθημερινά να κάνουμε, αλλά έστω και δυο φορές το χρόνο, Χριστούγεννα και Πάσχα, είναι καλό. Να φεύγεις από ανθρώπους που θα θελήσουν να σε πάρουν μαζί τους στην παράνοια που ζούνε. Να φεύγεις από εκεί που δε σε αγάπησαν ποτέ! Από τη στιγμή που θα νιώσεις πως περισσεύεις, πρέπει να ανοίγεις την πόρτα και να φεύγεις… άφησε τους στην ”πληρότητα” τους! Να ξοδεύεις μέχρι εκεί που δεν ξοδεύεσαι για να υπάρχει ισορροπία.
Η όποια θρησκεία / πίστη, αν δεν λειτουργεί ως τρόπος και στάση ζωής, καταλήγει μια εθιμοτυπική υπόθεση και μόνο… Αρνάκι στη σούβλα, λαμπάδα για Χριστός Ανέστη (εθιμοτυπικά) και τρέξιμο σπίτι για τη μαγειρίτσα, κουλουράκια, το Τραπέζι της Λαμπρής και τα τοιαύτα. Κι όμως το νόημα των ημερών είναι άλλο. Κατάνυξη, περισυλλογή, αυτογνωσία και απαραίτητο το ξεκαθάρισμα μέσα μας για να συνεχίσουμε λυτρωμένοι, καθαροί, συνειδητοποιημένοι και ανοιχτοί στις προκλήσεις του αύριο! Από τότε που εθιμοτυπικά γιορτάζουμε τα πάντα, χάσαμε το βαθύτερο νόημα και την ουσία. Χρειάζεται η αναβάθμιση του τρόπου σκέψης, συμπεριφοράς, οπτικής των πραγμάτων, αναθεώρηση στόχων και ονείρων ξεκαθάρισμα και ξεσκαρτάρισμα μέσα μας και στη ζωή μας.
Όχι στις παραπλανήσεις, ναι στις περιπλανήσεις του νου, ναι στην αναβάθμιση της μνήμης! Αποφεύγουμε το μπλοκάρισμά της πάση θυσία! Δεν θα μπορέσεις να φύγεις ποτέ μπροστά αν δεν απαλλαγείς απ’ τα βαρίδια της αρνητικής νοοτροπίας σου!… “Η συνείδηση είναι το βάθος του ανθρώπου. Η αγάπη είναι το πλάτος του”. Νικηφόρος Βρεττάκος. Και συνείδηση είναι η νοητική δυνατότητα η οποία επιτρέπει στο άτομο, σε προέκταση των αισθήσεών του, να γνωρίζει και να κατανοεί τον εαυτό του, το περιβάλλον του, τα συμβαίνοντα γύρω του και μέσα του. Κάποιοι άνθρωποι προτιμούν, επιμένουν θα έλεγα να αποφασίζουν για τους άλλους επειδή ”νομίζουν” αυτό ή εκείνο… δεν καταλαβαίνουν πως έτσι φορτώνονται ένα βάρος που θα αφορούσε αποκλειστικά τον άλλο, και επί πλέον πιστεύουν πως κάνουν το σωστό! Αυτοί σίγουρα έχουν παντελή έλλειψη αυτογνωσίας και δεν κάθισαν ποτέ να τα βρουν και να μιλήσουν με τον εαυτό τους, με το μέσα τους. Ο απέναντι συνήθως είναι η κατάλληλη λεία για να βγάλουμε τα δικά μας απωθημένα κάποιες φορές… Αυτά που μας ενοχλούν πάνω μας, στη ζωή μας, αυτά που φοβόμαστε να σχολιάσουμε σε μας, τα εκσφενδονίζουμε θριαμβευτικά για τον άλλο και ανακουφιζόμαστε!
Το θείο δράμα μας δείχνει τον αγώνα της ζωής, το άδικο που υπάρχει στην Κοινωνία, και τη θυσία του Θεανθρώπου για να μας χαρίσει την Ανάσταση. Από το ‘’ιδού ο Μεσσίας έρχεται’’ ως το ‘’άρον άρον σταύρωσε Αυτόν’’ δέκα μέτρα δρόμος! Πολλά διδάγματα μέσα σε μια εβδομάδα, η κορύφωση της περπατησιάς του πάνω στη Γη. Αδικία, υποκρισία, αχαριστία, προδοσία, κακία και η αγάπη που υπερτερεί ακόμα και μπροστά σε όλα αυτά και συγχωρεί!
Άραγε πόσοι στέκονται στην ουσία του θείου Δράματος; Ακόμα και η νηστεία τίνει να εξαφανιστεί στις μέρες μας. Κι όμως είναι κι αυτός ένας τρόπος αποτοξίνωσης του σώματος για να συνυπάρξει με την αποτοξίνωση νου και συναισθημάτων! Κάποτε μας δίδασκαν οι γονείς μας, οι δάσκαλοι, τα κατηχητικά, μας έδειχναν τρόπο και στάση ζωής. Σήμερα τα παιδιά στερούνται διδαχής και παραδειγμάτων. Οι διδαχές τους έλκονται από τα ΜΜΕ, το διαδίκτυο και παρέες που δεν ελέγχονται όπως παλιά από τους γονείς.
Καλή Ανάσταση, Καλή Λαμπρή,χρόνια καλά και πάνω απ’ όλα υγεία και αγάπη!!
Νίκη Άννα Παπουλάκου.