ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι μία περίοδος προετοιμασίας. Προετοιμαστήκαμε άραγε; Στο ερώτημα αυτό ο καθένας ας δώσει την απάντησή του. Για μία ακόμα χρονιά μας αξιώνει ο Θεός να ζήσουμε τα Πάθη και την Ανάστασή Του.

Ποιός θα μείνει ασυγκίνητος την Μεγάλη Εβδομάδα, δίχως να βουρκώσουν τα μάτια του; Αν μπορούσαμε να ζήσουμε λίγο μέσα στο πνεύμα αυτών των μεγάλων γεγονότων του Πάθους του Κυρίου μας, τότε θα άλλαζε πραγματικά η ζωή μας. Τότε, όχι μόνον θα καταλαβαίναμε γιατί η εκκλησία μας ονόμασε την εβδομάδα του ετήσιου εορτασμού αυτών των γεγονότων «Μεγάλη Εβδομάδα», αλλά και θα συνειδητοποιούσαμε τι σημαίνουν αυτά για μας και για όλο τον κόσμο.

Οι μέρες κυλούν, Μεγάλη Πέμπτη σήμερα και όλοι οι πιστοί ετοιμάζονται για την νύκτα της Αναστάσεως. Η φύση στολισμένη κι’ αυτή με τα γιορτινά της, ευωδιάζει, με τα ποικιλόμορφα άνθη της. Χαρούμενα πρόσωπα, ολοφώτεινες καρδιές, κατακλύζουν τους ορθόδοξους Ιερούς Ναούς. Όλοι και όλα, την ευλογημένη αυτή νύχτα θα εορτάσουν. Χαρά και μόνον χαρά θα βασιλεύει παντού. Η Κτίση, ορατή και αόρατη θα πανηγυρίζει και είναι δικαιολογημένη η χαρά και επιβεβλημένος ο πανηγυρισμός. Διότι, η νύχτα αυτή θα σημάνει την διάλυση του σκοτεινού βασιλείου του Άδη. Η ζωή των ανθρώπων πριν την Ανάσταση του Κυρίου, ήταν ζωή «εν χώρα και σκιά θανάτου». Ζούσαμε με τον φόβο του θανάτου χωρίς ελπίδα ζωής αιωνίου, χωρίς δυνατότητα λυτρώσεως. Βυθισμένοι στο πυκνό και μολυσμένο νέφος της αμαρτίας. Μίση θανάσιμα, πόλεμοι, πάθη ακατανόμαστα, οδηγούσαν τον άνθρωπο στην κατάπτωση και αποκτήνωση. Αυτό ήταν το βασίλειο του άρχοντος του σκότους. Εκεί οδήγησε ο πονηρός την ανθρωπότητα με την απάτη, χαίρων με το να βλέπει τους ανθρώπους να σύρονται επί της γης ως «ζωντανοί νεκροί» και να οδηγούνται στο απέραντο νεκροταφείο του Άδη.

«Νυν Πάντα Πεπλήρωται Φωτός». Η Ανάσταση είναι η εορτή της Ορθοδοξίας, η Ανάσταση είναι η νίκη της ζωής επί του θανάτου. Εάν υπάρχει Εκκλησία και ζει και δρα εν μέσω των ανθρώπων, παρά τους διωγμούς και τις δυσκολίες που συνάντησε και συναντά στην πορεία της, οφείλεται τούτο κατά κύριο λόγο στο ότι Ο Κύριος Ανέστη εκ νεκρών. Εκείνος που ανέστησε τον Ιησούν Χριστόν, θα αναστήσει και εμάς.

Σήμερα Πάσχα και Λαμπρή, σήμερα αλλάζει ο κόσμος, αναφωνεί και ο λαός μας. Ημέρα Αγάπης, Χαράς, Συμφιλιώσεως. Ιδίως συμφιλίωση οικείων και αδελφών, φίλων και συγγενών. Στους καιρούς μας που πολλές ηθικές αξίες υποβαθμίζονται, τα ελληνικά πασχαλινά έθιμα πρέπει να αναβιώσουν για το καλό της κοινωνίας. Ας παρακαλέσουμε μέσα από τα βάθη της καρδιάς μας τον Κύριο που θα Αναστηθεί, να ενδυναμώνει, να φωτίζει και να καθοδηγεί τα βήματα όλων μας, ώστε η Ανάσταση να γίνει τρόπος ζωής που μας μεταβιβάζει από την φθορά στην αφθαρσία και από το σκοτάδι στο Φως. Ας πούμε λοιπόν Αδελφοί, τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου, μέσα απ’ την Καρδιά και την Ψυχή μας, δυνατά, Χριστός Ανέστη!

π. Παναγιώτης Γεροντιδάκης

Ιερέας