Eβδομαδιαία Πολιτική – Οικονομική – Ναυτιλιακή – Φιλολογική εφημερίδα στην υπηρεσία των Δήμων του Πειραιά και των νησιών

ΑΠΟΨΕΙΣ

“Mνήμες από το πουθενά”

Ή εγώ τα έβλεπα έτσι, με την παιδική μου ματιά, ή έτσι ήταν στην πραγματικότητα.

Στεκόταν όρθιος και επιβλητικός πίσω από το αναλόγιο του ψαλτηρίου. Κάθε τόσο σάλιωνε το δάχτυλό του και γύριζε τα φύλλα από τα βιβλία που είχε μπροστά του.

Βιβλία, βιβλιαράκια, συναξάρια, πώς έβγαζε άκρη!

Από την πολυχρησία το πάχος τους είχε διπλασιαστεί, κι έτσι φουσκωμένα μου θύμιζαν ακορντεόν…

Μικροί τον φοβόμασταν τον ψάλτη του χωριού, όπως έσκυβε και κοίταζε πάνω από τα γυαλιά, για να δει ποιος κάνει φασαρία…

Ένα σκαλί πιο κάτω από το αναλόγιο, στριμωγμένοι οι άλλοι ψαλτάδες κρατούσαν σεκόντο με ένα ακαταλαβίστικο μουρμουρητό. Εκείνος από ψηλά τους έδινε οδηγίες με νεύματα, άλλοτε αυστηρά και άλλοτε επιδοκιμαστικά.

Είναι αλήθεια ότι όλοι του αναγνώριζαν την πρωτοκαθεδρία. Ήταν αξία ανεκτίμητη για το χωριό. Κοντά του θήτευσαν κάμποσοι νεαροί που έγιναν αργότερα σημαντικοί ψάλτες.

Ο ίδιος παραχωρούσε τα πρωτεία μόνο σε έναν, στον Γιώργο, όποτε τύχαινε να έρθει στο χωριό.

Ο Γιώργος ανήκε στο περιβάλλον του Δεσπότη, δεν ξέρω με ποια ιδιότητα. Έψελνε και στην Μητρόπολη.

Μια φορά, βρισκόμουν έξω στο προαύλιο της εκκλησίας και άκουσα το “εξομολογείσθε τω Κυρίω”…

Αναστατώθηκα από την μελωδία. Έσπρωξα, χώθηκα ανάμεσα από τον κόσμο και μπήκα μέσα, να δω ποιος έψελνε εκείνον τον ουράνιο ύμνο…

Χρόνια αργότερα, στην Θεσσαλονίκη, μέναμε στην ίδια γειτονιά με τον Γιώργο. Του ανέφερα το περιστατικό,… και γέλασε αυτάρεσκα, όχι και άδικα!

Γιατί μέχρι σήμερα, αμήν αμήν λέγω υμίν, τον ψαλμό αυτόν δεν τον  άκουσα τόσο καλά από κανέναν άλλον!

“Εξομολογείσθε τω Κυρίω, ότι αγαθός, ότι εις τον αιώνα το έλεος αυτού. Αλληλούια….”

Νίκος Καρβουνάς

Πνευμονολόγος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *