Σταθοπούλου Ελένη

φρίκη

Ντροπής κακός αέρας φύσηξε

ουρλιάζοντας, σαν ύαινα,

σκοτώστε παιδιά κι άμαχους

σκοτώστε  ανήμπορους και πουλιά

ζωντανά και λουλούδια,

λαούς από τον χάρτη σβήστε,

γκρεμίστε σχολεία και πολιτείες

σπίτια και όνειρα!

Μικρό αγόρι και μικρό κορίτσι,

από τη μάνα σου και τον πατέρα σου

ζητούν στο αίμα το δικό σου,

που λούζει τα ερείπια άλικο,

να γονατίσουν στης καρδιάς τους

την τρύπα από σκληρό παράνοιας όπλο,

για τη φυλή τους ένοχοι.

Αθώα βλέματα π΄ανάμεσα σε φράχτες

σάς βόλεψαν να μεγαλώνετε

στον φόβο και στον τρόμο,

που μόνο των πουλιών το πέταγμα

χαμόγελο λευτεριάς

κάποτε σας χάριζε,

που μάθατε την αλφαβήτα τού πολέμου

στο γάλα που βυζάξατε

τον κόσμο πριν χαρείτε,

βουλιάξατε στη φρίκη τ΄ ολέθρου

και την κακία τής ασχήμιας.

Στα τρομαγμένα μάτια

και τα νεκρά κορμάκια σας

θυμίαμα και δάφνης κλαρί

ευλαβικά προσφέρω

για τη θυσία σας στο βωμό

ανόμων δολοφόνων!

Ελένη Σταθοπούλου