Αβούρης Μιχάλης

Ο απολογισμός μου

Την θάλασσα εδιάλεξα,

για πρώτη σύντροφο μου,

σπίτι μου το βαπόρι μου,

και κήπο όλη την γη.

Αδέλφια και οικογένεια,

το τσούρμο το δικό μου,

και σε μπουνάτσες και καιρούς,

και σκόλη και γιορτή.

Σε όλα τα πόρτα με ήξεραν,

με χαιρετούσαν όλοι,

Ασιάτες και Αφρικανοί,

Ευρωπαίοι και Αμερικανοί.

Μα τις βραδιές η σκέψη μου,

μ’ έφερνε στην Ελλάδα,

την λατρευτή Πατρίδα μου,

την τόσο ξακουστή.

Τότε ένα δάκρυ κύλαγε,

καυτό στο μάγουλο μου,

γιατί εκεί είχα τον μισό,

αφήσει εαυτό μου.

Σε Πασχαλιές με πήγαινε,

και σε Χριστός Ανέστη,

στην Αρεόπολη μου πάντοτε,

μα και στον Πειραιά.

Και τότε να, γαλήνευε,

η εντός μου τρικυμία,

και ξαναγύρναγε απλά,

η κάθε μου χαρά.

Και τώρα που στην σύνταξη,

εβγήκα ο καημένος,

ακόμα με τις σκέψεις μου,

είμαι ταξιδεμένος.

Στα όνειρα μου έρχονται,

όλα όσα είχα ζήσει,

και νοσταλγώ της θάλασσας,

το ατέλειωτο μεθύσι.

Μιχάλης Αβούρης

Από την ποιητική συλλογή

«Αξέχαστα ταξίδια»