ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟΙ

Πόσοι από εμάς μπορούμε να ισχυριστούμε ότι μέσα από τις καθημερινές μας πράξεις ωφελούμε τον τόπο μας και τελικά τους ίδιους και ας μην προχωρήσω σε παρακάτω ανάλυση. Όλοι λοιπόν εμείς που στην καθημερινότητά μας αντί να ασκούμεθα στο σωστό και το δίκαιο (ξέρω ότι αυτό δεν είναι εύκολο πράγμα), προσπαθούμε να βολέψουμε τον εαυτό μας χωρίς να νιώθουμε ότι συντελούμε στο γενικό κακό. Φθάνουμε στο σημείο να είμαστε διεφθαρμένοι από τις επιδράσεις τις καθημερινότητας και των πάσης φύσεως επικοινωνιακών μέσων στη ζωή μας. Έστω και αν αυτό δεν το υποψιαζόμαστε και όταν έρχεται η υπέρτατη στιγμή του κάθε πολίτη, η ώρα της ψηφοφορίας, αντί να διαλέξουμε ύστερα από πολύ σκέψη τους ικανούς , τους ακέραιους ηθικά και τους πατριώτες που με το πρότερο βίο τους έχουν δείξει ποιοι είναι, διαλέγουμε ασυνείδητα τους καθ’ εικόνα και ομοίωσή μας.

Επομένως ας μη θρηνούμε ή θυμώνουμε κάθε φορά που συμβαίνουν «Τέμπη» γιατί είμαστε και εμείς συνυπεύθυνοι.

Η αλλαγή του κόσμου προς το καλύτερο θα αρχίσει από εμάς τους ίδιους εφόσον το συνειδητοποιήσουμε και αποφασίσουμε να αλλάξουμε. Αυτό δε θα γίνει από τη μια στιγμή στην άλλη, αλλά όπως για να διανύσουμε μίαν απόσταση σε ένα δυσπρόσιτο έδαφος κάνουμε το πρώτο βήμα και μετά συνεχίζουμε, έτσι και στην περίπτωσή μας, ας κάνει ο καθένας από μόνος του και όλοι μαζί σαν λαός το πρώτο βήμα.

Θα σκεφθεί κάποιος από τους αναγνώστες αυτού του κειμένου ότι δεν αφορά τον ίδιο αλλά τους… άλλους. Αγαπητέ συνέλληνα αφού αυτό πιστεύεις για τον εαυτό σου δε θα διαφωνήσω μαζί σου, όμως αν είχαμε τη δυνατότητα να ρωτήσουμε τους άλλους θα διαπιστώναμε ότι και αυτοί πιστεύουν το ίδιο με εσένα.

Γι’ αυτό θα μου επιτρέψεις εσύ και οι… άλλοι να σας αφιερώσω μια φράση του Τζώρτζ Όργουελ: «Ένας λαός που εκλέγει διεφθαρμένους, κλέφτες, προδότες και απατεώνες δεν είναι θύμα, είναι συνεργός».

Επίσης του Αντώνιο Γκράμσι: «Μισώ τους αδιάφορους. Πιστεύω το να ζεις σημαίνει να εντάσσεσαι κάπου. Όποιος ζει πραγματικά δεν μπορεί να μην είναι πολίτης και ενταγμένος. Η αδιαφορία είναι αβουλία, είναι παρασιτισμός, είναι δειλία, δεν είναι ζωή. Γι’ αυτό μισώ τους αδιάφορους».

Διονύσης Καλογεράς