Σεβασμό στον Ιερό χώρο του Ηρωδείου
«Δεν θα μπορούσα να πάω στο Ηρώδειο να πω το Περασμένα Ξεχασμένα θα σηκώνονταν τα μάρμαρα… δεν θα το επέτρεπα στον εαυτό μου. Με τι ρεπερτόριο θα πήγαινα σε έναν τέτοιο χώρο… Αυτό έχει σημασία. Τα τραγούδια τα δικά μας θέλουν το ποτό τους… Το Ηρώδειο απευθύνεται σε άλλη αισθητική. Για μένα είναι έξω από αυτό που κάνουμε εμείς.
Θα μπορούσα να πάω σε ένα τέτοιο χώρο και κάποιοι από εμάς εάν θέλουν διακαώς να πάνε στο Ηρώδειο χρειάζεται ένα άλλο concept. Θέλει να πεις τα τραγούδια σου ενορχηστρωμένα με μια μεγάλη κλασική ορχήστρα και να κάνεις ένα αφιέρωμα για να έχεις ένα άλλοθι να μπεις σε αυτό τον χώρο. Δεν είναι εύκολο.
Εμείς οι καλλιτέχνες που είμαστε στα νυχτερινά μαγαζιά θα μπορούσαμε να πάμε στο Καλλιμάρμαρο ή στο Ολυμπιακό στάδιο, γιατί θα πρέπει να πάμε στο Ηρώδειο; Είναι αρχαιολογικός χώρος. Πώς θα γίνει τώρα. Είναι ματαιοδοξία…»
Καίτη Γαρμπή
