ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ

200 ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΙΡΑΙΑΣ 1827- 2027 ΜΕΓΑΛΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ του Ιωάννη Σπ. Λαζαράκου

Δημοσίευμα Τριακοστό Ένατο

Ο Ευπατρίδης Σωτήρης Σοφιανόπουλος πολεμήθηκε λυσσαλέα ἀπὸ το Σύστημα των βδελυρών νάνων

ΝΕΟΙ Η ΓΕΝΙΑ ΤΩΝ ΠΑΠΠΟΥΔΩΝ ΚΑΙ ΓΟΝΙΩΝ ΣΑΣ ΟΥΤΕ ΠΟΥ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΟΤΙ ΥΠΗΡΞΕ Ο ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΣΑΣ ΖΗΤΩ ΣΥΓΝΩΜΗ

Δυστυχισμένε μου Λαέ / Καλέ καὶ ἀγαπημένε / Πάντα ευκολόπιστε / Καὶ πάντα προδομένε.

(Διονύσιος Σολωμός – Εθνικός Ποιητής μας).

ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ – Η εκ της Ελληνικής κοσμοθεωρίας και φιλοσοφίας πηγάζουσα πολιτική ιδεολογία φιλελευθέρας αξιοκρατικής – δημοκρατικής διακυβερνήσεως τῶν κοινωνιών. «Λόγον διδόναι καὶ δέχεσθαι» ΠΛΑΤΩΝ.

Με αυτά άρχιζε το Κυβερνητικό του Πρόγραμμα, ένα βιβλίο 135 σελίδων που το διένεμε δωρεάν το 1995, ο ιδρυτής του και κύριος ιδιοκτήτης της μεγάλης Πειραϊκής Βιομηχανίας ΧΡΩΠΕΙ, Σωτήρης Σοφιανόπουλος.

Για τις βιομηχανικές παραγωγικές δραστηριότητες των ΧΡΩΜΑΤΟΥΡΓΙΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΧΡΩΠΕΙ) που εργαζόντουσαν περίπου τρεις χιλιάδες άνθρωποι, κάποια εποχή, έχουμε γράψει στο παρελθόν και θα ξαναγράψουμε. Πάντοτε ως κεντρική πηγή των δημοσιευμάτων μας περί της ΧΡΩΠΕΙ έχουμε το βιβλίο του Πειραιώτη, Δρος. Χρήστου Γ. Μαλτέζου, Χημικού, Αξιολογητή Συστημάτων Διαχείρισης Ποιότητας, με τίτλο: ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ Ιδιοκτήτης της ΧΡΩΠΕΙ και Οραματιστής Ενδογενούς Παραγωγικής Ανάπτυξης (1938-1920). ―-2021 ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ-ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡ. ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑ. Πιστεύουμε πως το προαναφερόμενο βιβλίο αποτελεί σήμερα την πιο έγκυρη ιστορική πληροφόρηση για τον Μεγάλο σύγχρονο Έλληνα Σωτήρη Σοφιανόπουλο και το όραμά του για την Ενδογενή Παραγωγική Ανάπτυξη στη Χώρα μας, αλλά και για τη σωτήρια πολιτική του προσπάθεια υπέρ της Ελλάδας και του Ελληνισμού.

Δυστυχώς όμως οι τότε μικρομεσαίοι Βιομήχανοι και Βιοτέχνες μαζευόντουσαν κάθε απόγευμα στα Καφέ της Πλατείας Κοραή (Ακροπόλ, Στάνη, Διεθνές κ.λ.π.) και διαιρεμένοι άλλοι με το ΠΑΣΟΚ και άλλοι με τη ΝΔ, το μόνο που τους απασχολούσε ήταν ότι ο Αντώνης Σαμαράς έριξε τον Μητσοτάκη (πατέρα του σημερινού) και αν τελικά ο Ανδρέας Παπανδρέου θα κυβερνούσε λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας. Νιόπαντρος με την κ. Δήμητρα Λιάνη·που σιγά – σιγά ξεδιπλώνεται μια ιστορική αλήθεια. Ότι η κ. Λιάνη υπήρξε ό,τι καλύτερο για τον Ανδρέα, σε σχέση με όλη την υπόλοιπη οικογένειά του. Αυτό βέβαια είναι ένα ιστορικό ζητούμενο που αφορά άμεσα την Νεότερη Πολιτική Ιστορία της Χώρας και οι ερευνητές συνεχίζουν να καταγράφουν τα αληθινά στοιχεία της υπόθεσης.

Στο χώρο των επιχειρηματιών που ανήκαν στο ΣΒΑΠ (Σύνδεσμος Βιομηχανιών Αττικής Πειραιώς) και στην οποία ανήκε και ο επιχειρηματίας (Μεταλλουργικών)  κουνιάδος μου, αείμνηστος Κυριάκος Ιωάν. Κουρεβέσης, καθώς επίσης κι εγώ, αργότερα, ως επιχειρηματίας- εκδότης και ιδιοκτήτης της εφημερίδας SOS ΠΕΙΡΑΙΑΣ – ΠΕΙΡΑΪΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ε.Π.Ε. Αλλά και στο χώρο των επιχειρηματιών που ανήκαν στο Βιοτεχνικό και Εμπορικό Επιμελητήριο, επίσης και στους Πρωτοβάθμιους Κλαδικούς Συλλόγους (Εμπορικό κ.λ.π.). Αυτές όλες οι Θεσμικές Παραγωγικές Οργανώσεις (Διοικητικά Συμβούλια και Μέλη) δεν έδωσαν ούτε μιας πεντάρας προσοχή σε αυτά που διακήρυττε ο συνάδελφός τους Επιχειρηματίας, Μεγάλος Σωτήρης Σοφιανόπουλος. Εδώ βρίσκεται και η ιστορική ευθύνη όλων αυτών των επιχειρηματιών τόσο προς τις επιχειρήσεις τους, όσο και απέναντι στην Ελλάδα και τον Ελληνισμό.

Μεθυσμένοι όλοι αυτοί οι επιχειρηματίες κυρίως της Δευτερογενούς Παραγωγής, από ένα Σύστημα που προωθούσε έμμεσα την ιδιωτική τοκογλυφία και άμεσα την τραπεζική διαφθορά, παράλληλα με τη διαφθορά Δημοσίων Υπηρεσιών και ΔΕΚΟ (ΙΚΑ, Υπουργείο Εργασίας, Υπουργείο Οικονομικών, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ κ.λ.π.), έβρισκαν άφθονο χρήμα δίνοντας στους τοκογλύφους μια μεταχρονολογημένη επιταγή. Ο τόκος συνήθως κυμαίνονταν απὸ 4-4,5% μηνιαία. Τα νόμιμα τραπεζικά δάνεια χορηγούνταν με επιτόκια 2,5-3% περίπου, αλλά ζητούσαν από τους δανειολήπτες έμπρακτες εγγυήσεις ακίνητα κ.λ.π. Επίσης για να εγκρίνουν ένα δάνειο απαιτούσαν κάποιοι τραπεζικοί να τους δοθεί το 10% του δανείου. Δηλαδή,  σε ένα δάνειο 30.000.000 Δραχμών απαιτούσαν οι ελεεινοί τα 3.000.000 μαύρα. Αυτά και πολλά άλλα έκαναν τους τότε επιχειρηματίες να στρέφονται για χρηματοδότηση στους ιδιώτες τοκογλύφους. Κάποιοι πήγαν φυλακή και κάποιοι έγιναν ή είναι «σπουδαίοι» οικονομικοί παράγοντες της Χώρας.

Το αποτέλεσμα όλων αυτών των θλιβερών καταστάσεων είναι η αποβιομηχανοποίηση του Πειραιά, ή βασιλεία της ανεργίας και η κατάρα του να καταναλώνουν οι Έλληνες τα πάντα χωρίς να παράγουν σχεδόν τίποτα. Επίσης είναι ότι, οι τότε επιχειρήσεις, οι περισσότερες, σημαντικές για την εποχή τους, διαλύθηκαν. Δεν υπάρχουν. Βέβαια το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ που συναλλάσσονταν στην εξουσία του Κράτους υπάρχουν… Ενώ το ΚΚΕ και ο τότε Συνασπισμός και μετέπειτα ΣΥΡΙΖΑ δεν ανέστρεψαν αυτή τη θλιβεριάδα. Κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ που κυβέρνησε κάποια χρόνια με τους ΑΝΕΛ. Όσο αφορά τα μικρά κόμματα απ’ ότι φαίνεται δεν τους ενδιαφέρει ένας αληθινός ΑΝΕΝΔΟΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ κατά του κυβερνητικού αυταρχισμού, αλλά μάλλον ενδιαφέρονται για την παρουσία τους στο Κοινοβούλιο και τηρούν το γνωστό «Μούγκα στη στρούγκα». Πρόκειται δηλαδή για καρεκλοκενταύρους και όχι για Πατριώτες πραγματικούς. Αυτό τουλάχιστον πιστεύω εγώ.  

Τελειώνοντας θα ενημερώσουμε τους αναγνώστες μας ότι στα επόμενα Φύλλα θα αναφερθούμε στο Κυβερνητικό Πρόγραμμα του Κόμματος του Ελληνισμού. Ένα πραγματικά Πατριωτικό Πρόγραμμα για την ανάπτυξη της Πρωτογενούς και Δευτερογενούς εγχώριας Παραγωγής.