Η αρχόντισσα των παιδικών μας χρόνων

Η πλατεία του χωριού, ήταν κάποτε… η καλοκαιρινή πρωτεύουσα των αναμνήσεων κάθε παιδιού!

Απομεσήμερο στο χωριό, μαζευόμασταν γύρω από τον αιωνόβιο πλάτανο που σκέπαζε με τα φύλλα του την πλατεία. Ανάμεσα στις μυρωδιές του φρεσκοψημένου ψωμιού από το φούρνο της γειτονιάς, του παραδοσιακού ελληνικού καφέ που έπιναν οι μεγαλύτεροι και τον πειρασμό των γευστικών μεζέδων με κασεράκι και ελιές από το διπλανό καφενείο, ξεκίναγε το παιχνίδι με κρυφτό, κυνηγητό, μήλα και φυσικά μπάλα.

Διάλειμμα γινόταν μόνο το μεσημέρι, όταν η μαμά φώναζε από μακριά “το φαγητό είναι έτοιμο, ελάτε για να μην κρυώσει”, κι αμέσως μετά ξεχυνόμασταν και πάλι στην πλατεία.

Σαν έπεφτε το βράδυ και οι φωνές ηρεμούσαν, ξαπλώναμε γύρω από το δέντρο, και με τη γλυκιά κούραση της μέρας μετράγαμε τ’ άστρα στον ουρανό. Εικόνες νοσταλγίας, που βρίσκονται μέσα μας, και δεν θα αποχωριστούμε ποτέ!