Ελεύθερη Άποψη
Η ΘΕΣΗ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ Ε.Ε.
ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Όταν έμενα στο εξωτερικό, συγκεκριμένα στη “Θατσερική” Αγγλία, μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση, το καλάθι των ηλικιωμένων στα σούπερ μάρκετ…
Συγκεκριμένα, τα λιγοστά τους ψώνια, ήταν συνήθως μόνο γάλα και κορν- φλέικς, τα φθηνότερα είδη, με τα οποία προσπαθούσαν να διατραφούν.
Υποθέτω ότι, σήμερα, η γηραιά Αλβιόνα φροντίζει ακόμα μεγαλύτερες πληγές της, μετά το BREXITκαι την εισροή στη χώρα πλήθους οικονομικών μεταναστών, από χώρες της Ε.Ε.
Στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το κοινωνικό κράτος έχει χρεοκοπήσει και οι συντάξεις των ηλικιωμένων είναι σχετικά μικρές, αλλά πουθενά δεν υφίσταται η απαξίωση, που υπάρχει στην Ελλάδα, όπου οι συντάξεις έχουν εξομοιωθεί με βοήθημα τύπου ελεημοσύνης.
Σύμφωνα με μελέτες των ασφαλιστικών συστημάτων, η αντίληψη ότι οι συντάξεις πληρώνονται από τις εισφορές, που κατέβαλαν οι συνταξιούχοι στο παρελθόν είναι λανθασμένη. Οι σημερινές συντάξεις, πληρώνονται από τις σημερινές εισφορές και συμπληρώνει το κράτος, που δανείζεται από «αγορές», που θυμίζουν «αγοραίο έρωτα», αφού ουσιαστικά υποθηκεύεται το «κορμί» του κράτους, το οικόπεδο, η πατρίδα, οι περιουσίες και οι φυσικοί της πόροι.
Αλλά και επειδή οι νέοι μας υποαπασχολούνται ή μεταναστεύουν, οι σημερινές εισφορές είναι λιγότερες, είτε αποδίδονται στα κράτη, που εργάζονται οι σημερινοί εργαζόμενοι νέοι μετανάστες. Με την υπογεννητικότητα και τη μετανάστευση, που μαστίζουν τη χώρα μας, το κοινωνικό κράτος μέρα με την ημέρα, συρρικνώνεται ολοένα και περισσότερο.
Από την άλλη, μη εκλεγμένοι μισθωτοί υπάλληλοι των Βρυξελλών, αποφασίζουν για το μέλλον μας, με διάφορες φαεινές ιδέες. Μία από αυτές είναι η πρόταση, να μειωθούν τα ηλικιακά όρια των διπλωμάτων οδήγησης ατόμων της τρίτης ηλικίας, αφήνοντας ουσιαστικά χωρίς αυτοκίνητο, εκατομμύρια ανθρώπους. Ειδικότερα στη χώρα μας, όπου οι δημόσιες συγκοινωνίες στην επαρχία είναι ανύπαρκτες η ελάχιστες, το πρόβλημα επιτείνεται αγγίζοντας όρια αντικοινωνικής αντιμετώπισης, προς τους ηλικιωμένους οδηγούς. Είναι γεγονός όμως, ότι οι μεγαλύτεροι, προκαλούν ελάχιστα ατυχήματα, σε αντίθεση με νεότερους οδηγούς, που πειραματίζονται οδηγώντας απερίσκεπτα, ξεπερνώντας κατά πολύ τα επιτρεπτά όρια ταχύτητας. Πόσες φορές ακούσατε να έχει συλληφθεί ηλικιωμένος οδηγός, που έτρεχε με ιλιγγιώδη ταχύτητα;
Από την άλλη, ο ρατσισμός εναντίον των ηλικιωμένων, στην Ελλάδα, ουδέποτε καυτηριάστηκε, επισημάνθηκε, ή απαγορεύτηκε!
Ο σεβασμός, που έδειχναν οι αρχαίοι πρόγονοί μας, με τη σύνθεση της Γερουσίας, που ενείχε ρόλο συμβουλευτικό και παρεμβατικό στην κοινωνία των Αθηνών, ως Βουλή των Πεντακοσίων, ή της αρχαίας Σπάρτης και άλλων δωρικών πόλεων, της αρχαίας Ρώμης, υπάρχει και σήμερα, σε πολλές χώρες, όπως στην Αγγλία ως Βουλή των Λόρδων και λειτουργεί ως Νομοθετικό Σώμα. Στην Ελλάδα, υπήρξε Γερουσία, από το 1927 ώς το 1935, που καταργήθηκε με το κίνημα του Κονδύλη.
Η υπογεννητικότητα στην Ελλάδα, εκτός από γήρανση του πληθυσμού, προκάλεσε επίσης ανεπάρκεια φροντίδας προς τους ηλικιωμένους πολίτες, που πάσχουν και αδυνατούν να αυτοεξυπηρετηθούν. Οι οικογένειες δυσχεραίνονται να αναλαμβάνουν πλέον την ευθύνη τους και συνεχώς αναζητούνται δομές φιλοξενίας, που στοιχίζουν αλλά είναι δυσεύρετες. Πολύ συχνά, οι ηλικιωμένοι γίνονται αντικείμενα εκμετάλλευσης και εγκληματικών ενεργειών, ενώ οι σημερινές συνθήκες «κοινωνίας μοναχικών λύκων», που ζουν μόνοι, κυρίως νεότερες ηλικίες, σύντομα θα αναδείξουν για τους πολέμιους του γάμου και της οικογένειας, το σκληρό πρόσωπο της μοναξιάς και απαξίωσης της τρίτης ηλικίας.
Ακόμα χειρότερα, ο ρατσιστικός χαρακτηρισμός με συνθετικό τη λέξη «…γέρο» ή «…γριά», με τον οποίο εκφράζονται αρκετοί, πρέπει να εκλείψει, ακόμα και να διώκεται ποινικά.
Μεγάλη ευθυμία ομολογουμένως, μου προκλήθηκε από σχόλια ώριμης ύπαρξης αρκετών μαραμένων Μαΐων, που αποκάλεσε «γριά», ηλικιωμένη κυρία καθώς πρέπει, με άριστη οικογένεια, δράση και ζωντάνια, κοφτερό μυαλό και κοινωνική δράση, που θα ζήλευαν πολλοί νέοι…
Είναι ανεπίτρεπτο, να έχει εκλείψει ο σεβασμός, προς τους μεγαλυτέρους παντού, στο λεωφορείο, τις δημόσιες υπηρεσίες, την πολυκατοικία, την οικογένεια μας.
Επιστήμων -με πολλή παρα-μόρφωση, χτυπούσε δημόσια τον πατέρα, τον οποία εξεδίωξε από την κατοικία του, όταν η άνοια του ηλικιωμένου, δεν του επέτρεπε πλέον να υπερασπισθεί τον εαυτό του. Οι μάρτυρες του περιστατικού, εξαφανίσθηκαν για να μην πέσουν στα νύχια της δικαιοσύνης, που κυνηγά το μάρτυρα με διαδικασίες νομιμοφανείς και κάποιων δικηγόρων, που βγάζουν το άσπρο – μαύρο και δε σέβονται οφθαλμοφανείς αλήθειες και τον άγραφο ηθικό νόμο. Ο πικραμένος κύριος απεβίωσε δίχως να προλάβει να δικαιωθεί στα δικαστήρια, διότι ουδείς έλαβε υπόψη ότι ο Χάροντας τις περισσότερες φορές ευνοεί εκείνους, που γδύνουν ζωντανούς τους ηλικιωμένους τους, των οποίων τα περιθώρια επιβίωσης είναι μικρά. Αυτή είναι η οδυνηρή πραγματικότητα, που χαρακτηρίζει εκφυλισμένες κοινωνίες, όπως τη σημερινή δυστυχώς, όπου η σοφία της Γερουσίας θα αποκαλείτο από κάποιους ασεβείς, «δυσάρεστη παλιόγρια»…
Θα αποφασίσουμε επιτέλους να αντιδράσουμε διδάσκοντας και καυτηριάζοντας τα στραβά, που μας σερβίρονται ως (ανάστροφη) πρόοδος;
Μαρία Μπουκουβάλα
Ιατρός