Το Πνεύμα της Πρωτοχρονιάς. Μια Πόλη χωρίς «Καλή Χρονιά»
Ήταν παραμονές Πρωτοχρονιάς και η πόλη ήταν όπως πάντα γιορτινά μαγική! Ντυμένη, στολισμένη και φωτεινή! Όμως, ξαφνικά, συνέβη κάτι πολύ μελαγχολικό! Το Πνεύμα της Πρωτοχρονιάς, μια κυρία με φόρεμα από ασημένιες σερπαντίνες, εξαφανίστηκε!
Η πόλη βυθίστηκε σε μια βαριά θλίψη. Οι άνθρωποι αντί για κάλαντα τραγουδούσαν λυπητερά τραγούδια και αντί για ευχές φώναζαν και τσακώνονταν.
Ο Πελέ και ο Ζακαρίας κατάλαβαν αμέσως ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. «Ζακαρία, Κάποιος έκλεψε το Πνεύμα της Πρωτοχρονιάς!» είπε ο Πελέ, «πρέπει να κάνουμε κάτι!»
Ο ένοχος ήταν ένας γίγαντας, που όλοι τον φώναζαν Γίγαντα Μοχθηρό, παρόλο που στο βάθος, πολύ βάθος έκρυβε την ψυχή ενός μικρού παιδιού! Η φυλή του, του είχε μάθει ότι οι γίγαντες πρέπει να είναι κακοί, και ότι κάθε Πρωτοχρονιά είχαν την υποχρέωση να κλέβουν το Πνεύμα της Πρωτοχρονιάς. Φέτος λοιπόν ήταν η σειρά του να δείξει την αξία του.
Έτσι, ο καημένος ο γίγαντας έκλεψε το Πνεύμα και το πήγε στην καλύβα του. Ήθελε να φτιάξει το «Φίλτρο της Αιώνιας Φυλακής» για να το κρατήσει φυλακισμένο για πάντα. Όμως, επειδή ήταν τρομερά ατζαμής, μπέρδεψε τις συνταγές και αντί για «Δάκρυα Δράκου», έβαλε «Σιρόπι από Γαργαλητό». Το αποτέλεσμα; Έφτιαξε το «Φίλτρο του Ασταμάτητου Γέλιου»!
Όταν ο Πελέ και ο Ζακαρίας έφτασαν στην καλύβα, δεν πίστευαν στα μάτια τους. Η καλύβα χοροπηδούσε και από τα παράθυρα έβγαιναν ήχοι τρανταχτού γέλιου.
Μόλις μπήκαν μέσα είδαν τον Γίγαντα και το Πνεύμα της Πρωτοχρονιάς πεσμένους στο χαλί, σκασμένους από τα γέλια!
Ο Ζακαρίας, που ήταν περίεργος, πλησίασε το καζάνι. Μια φυσαλίδα έσκασε πάνω στη μύτη του και το φίλτρο τον έπιασε αμέσως!
Ζακαρίας: (Ξεκαρδισμένος στα γέλια) «Genial! Χαχαχα! Πρέπει να σας πω… χιχί… για εκείνο το καρότο… που νόμιζε ότι ήταν αστροναύτης γιατί όταν έπινε έβλεπε αστράκια παντού! Χαχαχα!»
Άρχισε να λέει απίστευτα αστείες ιστορίες για καρότα που φορούσαν γραβάτες και χόρευαν σάλσα, για κουνουπίδια που έπαιζαν ποδόσφαιρο, και όλοι μαζί -ο Γίγαντας, το Πνεύμα και ο Ζακαρίας- είχαν γίνει μια μπάλα από γέλια. Μόνο ο Πελέ στεκόταν σοβαρός, γιατί ως μαγικός γάτος, το φίλτρο δεν τον άγγιζε.
Ο Πελέ, με ένα πολύ γρήγορο μαγικό νιαούρισμα, έσπασε τη δύναμη του φίλτρου. Η ησυχία επέστρεψε… για ένα δευτερόλεπτο. Αλλά τότε, προς έκπληξή του, ο Γίγαντας άρχισε να γελάει ξανά, και μαζί του και οι άλλοι!
«Γιατί γελάτε;» ρώτησε ο Πελέ. «Το φίλτρο έληξε!»
Γίγαντας: «Το ξέρω, μικρό γατί! Αλλά γελάω γιατί… γιατί είναι υπέροχο! Πέρασα τις ομορφότερες μέρες της ζωής μου! Από παιδί μου απαγόρευαν να γελάω. Μου έλεγαν ότι οι Γίγαντες πρέπει να είναι σκοτεινοί και μουρτζούφληδες. Αλλά χάρη στο λάθος φίλτρο μου, ανακάλυψα ότι δεν θέλω να κάνω κακό. Θέλω να παίζω, να κάνω αστεία και να βλέπω τους άλλους χαρούμενους!… Από εδώ και πέρα θα χρησιμοποιώ τη δύναμή μου μόνο για το καλό!»
Όλοι μαζί επέστρεψαν στην πόλη. Ο Γίγαντας είχε τον Πελέ στον ώμο του και τον Ζακαρία στην παλάμη του. Το Πνεύμα της Πρωτοχρονιάς τίναξε το φόρεμά του και η πόλη ξύπνησε, η θλίψη έφυγε και όλοι άρχισαν να χορεύουν!
Αφού τους ακούμπησε στο έδαφος, ο Γίγαντας, έσκυψε και τους είπε: «Πελέ, Ζακαρία, είστε οι καρδιακοί μου φίλοι. Όποτε χρειαστείτε βοήθεια -είτε για να σηκώσετε ένα βουνό, είτε για να φτιάξετε μια σούπα- θα είμαι εδώ για εσάς!»
Στάθηκαν όλοι μαζί αγκαλιασμένοι, κοιτώντας τα πυροτεχνήματα!
Ο Ζακαρίας, με την απόλυτη Ζεν ηρεμία του, πήρε μια μπουκιά από το καρότο του και είπε τη δική του σοφία:
«Genial, mi Peledito! Τελικά, η πιο δυνατή μαγεία δεν είναι στα φίλτρα που κλειδώνουν τις πόρτες, αλλά στο γέλιο που ανοίγει τις καρδιές. Και ένα λάθος φίλτρο, μπορεί μερικές φορές να είναι η πιο σωστή συνταγή!»
Καλή Πρωτοχρονιά σε όλους σας, από τον Πελέ, τον Ζακαρίας, τον Γίγαντα και φυσικά… εμένα!
Μπέσσυ Κωνσταντινέα