Ο ποιητής Νίκος Καββαδίας, ο Κόλιας μας

Ο Κόλιας. Έτσι τον φώναζαν οι συνάδελφοί του πάνω στο βαπόρι. Δεν ήξεραν πως είναι ποιητής και γιατί να ξέρουν. Τέτοιες ημέρες γεννήθηκε εκείνος που είπε να χορέψουμε πάνω στο φτερό του καρχαρία, όπως εκείνον τον λευκό τρομακτικό που έβλεπε κι ο ίδιος στον ύπνο του.

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Καββαδίας. Που λάτρεψε τα ταξίδια, που ζαλιζόταν στη στεριά, που είδε νωρίς πως μπατάρισε ο καιρός κι έχει χαλάσει. Ο Καββαδίας που το ‘ξερε πως εκτός από τη μάνα σου κανείς δε σε θυμάται σε τούτο το τρομακτικό ταξίδι του χαμού. Ο ποιητής που είχε κούλικο στο σώμα του τατού, μια γοργόνα, που είπε πως εκείνη στο μπράτσο του δεν θα πεθάνει ποτέ, πως ποτέ δεν θα τον αφήσει.