Περί των Ελληνικών Πυραμίδων
Γράφει η Νίκη- Μιχαήλ- Κατσικάδη
Είναι απορίας άξιον πώς παρά τον θόρυβο πού ξεσήκωσε στο Πανελλήνιο η ανακοίνωση της Ακαδημίας για την ύπαρξη Πυραμίδων στον Ελληνικό χώρο ουδείς αρμόδιος η αναρμόδιος φορέας του Ελληνικού κράτους ενδιαφέρθηκε. Αντίθετα, κατεβλήθη πάσα δυνατή προσπάθεια να αποσιωπηθεί το γεγονός κι’ αν τούτο ήτο αδύνατον να υποβαθμιστεί…
Έτσι ο τέως υπουργός πολιτισμού Θάνος Μικρούτσικος, εντολοδόχος αλλοτρίων συμφερόντων, απαγόρευσε στους Κρατικούς αρχαιολόγους να ασχοληθούν με αυτές κάθ’ οιονδήποτε τρόπο. Η στάση του αυτή προκάλεσε στον λαό εύλογα ερωτήματα. Όμως, κι’ απ’ την άλλη, η στάση της Ακαδημίας δεν υπήρξεν η αρμόζουσα. Αφού δεν επέμεινε στην προστασία των πανάρχαιων αυτών, κτισμάτων. Ούτε και έδειξε την απαραίτητη πυγμή στην υπεράσπιση των θέσεων της.
Μοιραία, λοιπόν, αγόμεθα στην θλιβερή διαπίστωση ότι ή, θεωρητικά τουλάχιστον, πνευματική μας ηγεσία συνεπικουρούμενη από τους πολιτικούς παράγοντες – στην καλλίτερη περίπτωση – αδιαφορεί για τα μνημεία της προϊστορικής μας αρχαιότητος. Πράγμα, άλλωστε, πού διεφάνη και από την τύχην της ξύλινης πινακίδας του Δισπήλιου Καστοριάς με την πρώτη παγκόσμια γραφή.
Όμως, τα ερωτήματα πλανώνται και ζητούν άμεση απάντηση. Ποιοι, επιτέλους, έχουν συμφέρον από τη αποκάλυψη της ιστορικής αλήθειας το μεγαλείον και το κλέος του ελληνισμού; και ποιοι τείνουν ευήκοον ους στις παραινέσεις κάποιον, «κύκλων», πού με μέσα αθέμιτα παραχαράσσουν την παγκόσμια ιστορία προς όφελος σκοτεινών και μισαλλόδοξων επιδιώξεων;
Ο ανύποπτος πολίτης θα ήθελε πολύ να μάθει. Αν και, φυσικά, υποπτεύεται. Ως τότε εμείς τα ρωτάμε μήπως και φιλοτιμηθεί κανείς ν’ απαντήσει…