Μια ζωή πρώτος ο Ζαμπέτας
«Μου είχε δώσει στίχους ο Διονύσης Τζεφρώνης και προσπαθούσα στο σπίτι να φτιάξω το τραγούδι «Σταλιά σταλιά». Δε μπορούσα. Είχα κάτι εισιτήρια φρη – ουάν και λέω να πάω να αλλάξω αέρα, να ηρεμήσω, να ξεχαστώ, και φεύγω και πάω στο Λονδίνο.
Έφτασα στο Λονδίνο, μπήκα σε ένα ταξί για να με πάει στο ξενοδοχείο, και στο δρόμο καθώς πηγαίναμε κάτι είχε το ταξί κι έκανε ένα θόρυβο, ντούπι – ντάπα, ντούπι νταπ, ντούπι – ντάπα, ντούπι νταπ.
Ακούγοντας αυτούς τους ήχους εγώ τρελαίνομαι, βγάζω το μπουζούκι από τη θήκη και αρχίζω να συνοδεύω το θόρυβο που έκανε το αμάξι.
Αυτό ήταν! Το βρήκα το μοτίβο! Βάζω τις φωνές και τα γέλια, τι σου συμβαίνει μου λέει ο ταξιτζής, νάθινγκ, νάθινγκ, γκόου, γκόου του λέω.
Φτάνω στο χοτέλι και με το που κάθομαι, στήνω και το μαγνητόφωνο, – πάντα κουβάλαγα μαζί μου το μπουζούκι και το μαγνητόφωνο, – και γράφω την εισαγωγή. Μετά γράφω και το υπόλοιπο.