Μας καίνε με το ζόρι
Δυστυχώς βλέπουμε κάθε Καλοκαίρι την Ελλάδα μας να καίγεται, τις ομορφιές της να μετατρέπονται σε τοπία γκρίζα, καμένα, σκοτεινά. Τα ζωάκια μας πολλές φορές να θυσιάζονται σε αυτό που δεν καταλαβαίνουν, τρέχοντας να κρυφτούν από την μανία της Φύσης;, του ανθρώπου; Μόνο βλέποντας όλο αυτό που κυρίως έσπειρε ο άνθρωπος. Γιατί ό,τι ζούμε το δημιουργήσαμε εμείς και όχι μόνο αυτό, αλλά ο καθρέπτης της κοινωνίας μας είναι η δική μας “αμεριμνησία” και πολλά άλλα που αδιαφορούμε, ενώ φταίει πάντα ο αέρας, ο καιρός που είναι σύμμαχος της καταστρεπτικής φωτιάς. αλλά βέβαια, που χρόνος να ασχοληθούμε με όλα αυτά που μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους, ενώ είμαστε χωμένοι στα κινητά μας, κλεισμένοι μέσα σε οθόνες, χωρίς να βλέπουμε έξω τι “γίνεται”
Μα, αυτός έγινε τρόπος ζωής πια θα μου πείτε και έχετε δίκιο.
Όμως, τι αντάλλαγμα θα έλεγε κανείς-πικρό, προοδεύει η Χώρα μας στα τεχνολογικά συστήματα, κερδίζει το ενδιαφέρον των τουριστών-Ελλάδα είναι αυτή, πως να το κάνουμε; Και εμείς συμπεριφερόμαστε ώς άψυχοι, περπατώντας σαν υπνωτισμένοι και πολλές φορές οδηγώντας με τρομερή ένταση και βιασύνη-άλλο ζήτημα αυτό, το πως υπάρχει τόση ένταση εσωτερικά;
Όμως η Ελλάδα μας γίνεται “κάρβουνο” και εμείς αν έχουμε την τύχη να μην “καούμε”, να χάσουμε τη ζωή μας ή το σπίτι μας, ακόμα και το σκυλάκι που μέσα στον πανικό το ξεχάσαμε δεμένο. Τα πουλιά που χάνουν τα σπίτια τους, τα δέντρα τους και εμείς φυσικά το οξυγόνο μας που κι αυτό μας αφήνει τμηματικά.
Τα ζώα που καίγονται στις στάνες τους γιατί πως να τα σώσουν οι άνθρωποι που τα φροντίζουν;
Κάθε χρόνο στην καρδιά του Καλοκαιριού η Πατρίδα μας καίγεται και εμείς, απλά μαζεύουμε την “ψυχή” μας από τον κίνδυνο, γιατί τι άλλο να κάνουμε; Α και τα υπάρχοντά μας που μπορούμε να πάρουμε μαζί μας… Τι να πάρουμε αλήθεια, όταν όλη η ζωή μας πολλές φορές είναι συγκεντρωμένη σε αυτό το σπίτι που τώρα κινδυνεύει να καεί;
Μήνυμα 112
Πρέπει να σωθείς, τρέξε, άφησε πίσω σου ότι έχεις και τρέξε να σώσεις την ζωή σου Άφησε πίσω το σπίτι σου, τα υπάρχοντα σου, τις αναμνήσεις σου, τις στιγμές σου…
Μέσα σε λίγα λεπτά που έχεις, τι να πάρεις μαζί σου; Χωράει η ζωή σου στη τσέπη σου; Είναι εντολή εκκένωσης. Πρέπει να σωθεί η ζωή σου.
Μαρία – Μαριάνθη Χαρίτου