ΑΚΥΛΑΣ ΚΑΙ ΠΡΙΣΚΙΛΑ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΖΕΥΓΑΡΙ
Ένα αγαπημένο ζευγάρι τιμά και εορτάζει η Εκκλησία μας, στις 13 Φεβρουαρίου, τον Ακύλα και την Πρίσκιλα. Είναι προστάτες των συζύγων και δεν έχουν καμμία σχέσιν με τον ξενόφερτον άγιο Βαλεντίνο. Το νεαρόν αυτό ζευγάρι, το εγκωμίασαν, δύο μεγάλες και εξέχουσες πνευματικές φυσιογνωμίες, ο μεν Απόστολος Παύλος, για το ιεραποστολικόν τους έργον, ο δε Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος για τις αρετές τους.
Ο Ακύλας καταγόταν από τον Πόντο, ήταν Ιουδαίος χριστιανός. Σε νεαρήν ηλικίαν ήλθεν στην Ρώμη και εκεί, ίσως εγνώρισεν την νεαράν Πρίσκιλαν. Ήταν και οι δύο σκηνοποιοί, ασκούσαν το πιο φτωχόν και ταπεινόν επάγγελμα, αλλά ήταν ευτυχισμένοι «εν τη πτωχεία τους». Η Πρίσκιλα φαινόταν σπουδασμένη και κατήγετο, μάλλον, από ανώτερη τάξιν.
Ακόμη και τα ονόματά τους είναι συμβολικά των χαρισμάτων τους. Το όνομα Ακύλας, στα λατινικά σημαίνει «αετός» και το όνομα Πρίσκιλα σημαίνει εκλεκτή, πολύτιμη, ακριβή. Ο αετός λοιπόν αγάπησε την πολύτιμη και ακριβή κόρη, αποφάσισαν να πανδρευτούν, να ζήσουν φτωχικά, αλλά αγαπημένα. Από την στιγμήν της γνωριμίας τους, άνθισε μέσα τους μία αιώνια άνοιξις, που θα έφτανε στην αιωνιότητα. Ήταν ένα ζευγάρι πολύ ερωτευμένο, με κοινόν έρωτα, όχι ανθρώπινο, αλλά θεανθρώπινον, τον Ιησού Χριστόν, Αυτός ο έρωτας αναζωογονούσε και τον μεταξύ τους έρωτα.
Η ενάρετη Πρίσκιλα, που ενδιαφερόταν για τον πνευματικόν κόσμον, βρήκε κοντά στον Ακύλα, έναν Θεόν. Άρχισεν να μελετάει τον νόμον του Θεού, να γνωρίζει, μία νέα θρησκεία, να μπαίνει σ’ ένα νέον πνευματικόν κόσμον, που δεν είχεν καμίαν σχέσιν με την ειδωλολατρία. Αυτήν την θρησκεία όμως, δεν την ανεχόταν, ο διώκτης των Χριστιανών, Αυτοκράτορας Κλαύδιος και το 49μ.Χ. κήρυξεν διωγμόν εναντίον των χριστιανών. Ο Ακύλας αναγκάστηκεν μαζί με την Πρίσκυλα, να καταφύγει στην κοσμοπολίτικην Κόρινθον. Μία πόλις με μεγάλο πλούτο και πολλή αμαρτία.
Εκεί τους συνάντησεν ο Απόστολος Παύλος, στον οποίον προσέφεραν αγίαν φιλοξενίαν. Ο Παύλος με φλόγα στην καρδιάν και πόθον σφοδρόν, κήρυττεν το Ευαγγέλιον, λέγοντας: «Κηρύττομεν προς δόξαν Θεού, διότι ο Θεός, που εδημιούργησεν τον κόσμον, διέταξεν από το σκότος, να λάμψει το φως, αυτό όμως έλαμψεν εις τας καρδίας μας, όχι μόνον να φωτιστούμεν εμείς, αλλά να μεταδοθεί ο φωτισμός αυτός σε όλον τον κόσμον. (Β΄Κορ.δ΄6).
Ο φλογερός και σωτήριος λόγος του, τους εντυπωσίασεν, κατηχήθηκαν εβαπτίστηκαν από τον Απόστολον και τον ακολούθησαν στο ιεραποστολικό έργον του… Οι δύο αυτοί σύζυγοι, δεν περίμεναν ποτέ, ότι θα έμπαιναν στις αθάνατες σελίδες της ιστορίας, της Εκκλησίας.
Στην Κόρινθον, οι Άγιοι της Αγάπης άνοιξαν ένα εργαστήριον και συνέχισαν την τέχνην του σκηνοποιού. Κοντά τους ευρήκε συμπαράστασιν ο Απόστολος Παύλος. Η δραστήρια αυτή γυναίκα κυβερνούσε και το σπίτι και το εργαστήριον. Στην Κόρινθον έμεινε και έδρασεν ενάμισι χρόνο και πολλοί Κορίνθιοι ασπάστηκαν τον Χριστιανισμόν.
Ο Απόστολος Παύλος, όταν τους γνώρισε, τους εθαύμασε για τις αρετές τους και έγραψε στους συνεργάτες του «Ασπάσαστε Πρίσκιλαν και Ακύλαν, τους συνεργούς μου , στον αμπελώνα του Κυρίου μου. Και δεν είμαι μόνον εγώ ευγνώμων προς αυτούς, αλλά και όλες οι Εκκλησίες των Εθνών.
Από την Κόρινθον, πήγαν στην Έφεσον και ο Παύλος συνεχίζει με ζήλον τα κηρύγματά του. Με τέτοιους πνευματικούς εργάτες, η ιεραποστολή πήγαινε πολύ καλά και ο αριθμός των πιστών ηύξανεν. Όταν όμως οι παγανιστές (ειδωλολάτρες) ξεσηκώθηκαν εναντίον του Παύλου, βρήκαν μαρτυρικόν θάνατον ο Ακύλας και η Πρίσκιλα. Μαζί στην ζωήν και στον θάνατον.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, σχολιάζει: Οι άνθρωποι αυτοί δεν ήσαν ούτε πλούσιοι, ούτε κατείχαν υψηλά αξιώματα, ήταν πτωχοί, ταπεινοί και ζούσαν με την χειροτεχνική εργασία τους. Παρουσίαζαν όμως αρετές ανώτερες από τους μοναχούς.
Όσο για την ευσεβή Πρίσκιλα λέγει: Δεν είχε πλούτη αυτή η γυναίκα, δεν είχε στολίδια, δεν είχε ακριβά ενδύματα, ήταν Ναός του Αγίου Πνεύματος. Το ιερό αυτό ζευγάρι είναι παράδειγμα για τους ανθρώπους, όχι για τα αξιώματά τους, αλλά για τις χάρες τους.
Αγαπητοί μου Αναγνώστες, είναι τόσα τα θεάρεστα έργα τους, που δεν χωράνε σε ολίγες σελίδες, Αλλά ας κλείσομεν με τα λόγια του Αγίου Ιωάννου: «Δεν υπάρχει τίποτε πολυτιμότερο, από το να αγαπιέται η γυναίκα από τον άνδρα της και ο άνδρας από την γυναίκα του. Δεν φέρνει ο πλούτος την ευτυχία στους συζύγους, αλλά η μεταξύ τους αγάπη». Ας έχομεν τους Αγίους, πρότυπον στη ζωήν μας. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ
Mαρία Τσακανίκα