ΚΑΠΟΙΟΙ ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ

(Ξανά, δῆθεν μελέτες καὶ βιβλία κατὰ τοῦ Σωκράτους ἀπὸ περιώνυμους καθηγητὲς τῆς ἀλλοδαπῆς. Ἔλεος )

Δὲν πρέπει νὰ ταυτίζουν τὴν ἐπιστήμη μὲ κάποια δῆθεν θεία ἀλάθητη γνώση τους φοβούμενοι μὴν χάσουν τὴν ἀναρρίχηση στὰ ἀξιώματά τους.

Ἡ ἐπιστήμη ἔχει τὸν δικό της συγκεκριμένο τομέα ἀνάλυσης ὅπου λειτουργεῖ πολὺ καλὰ καὶ μόνον σὲ αὐτὸν πρέπει νὰ τὴν ἀκοῦμε καὶ νὰ τὴν σεβόμαστε, ἀλλὰ ἀλοίμονο σὲ ἐκείνους τοὺς ἐπιστήμονες ποὺ θὰ σκέφτονταν ὅτι ἔχουν ἐξαντλήσει τὸ σύνολο τῆς ἀνθρώπινης γνώσης ἀπὸ κάθε τομέα αὐτῆς.

Αὐτοὶ οἱ φοβισμένοι ἐπιστήμονες, διακατεχόμενοι ἀπὸ δεισιδαιμονίες καὶ ἰδεοληπτικές μεταφυσικὲς παρωπίδες ἐκφυλίζουν τὴν ἐπιστήμη σὲ δεισιδαιμονία καὶ τὴν παύουν νὰ εἶναι πιά ἐπιστήμη καὶ ἔτσι προσφέρουν κακὲς καὶ πολλάκις ἐπικίνδυνες ὑπηρεσίες στὴν ἀνθρωπότητα.

Ἡ φύση εἶναι ἀδιάφορη στὰ ἀνθρώπινα δρώμενα. Ἔχει νόμους ἰσχυροὺς καὶ ἀναλλοίωτους καὶ ἁπλῶς τοὺς ἐφαρμόζει.

Ὁ ἄνθρωπος, βλακωδῶς, νόμισε ὅτι τοῦ δόθηκε ἡ κυριαρχία της καὶ ὑφίσταται τὶς συνέπειες τῶν νόμων της ποὺ δὲν ἐναρμονίστηκε μὲ αὐτούς, ἐνῶ θὰ ἔπρεπε νὰ φροντίζει νὰ ζῆ σὲ ἁρμονία μαζί της ὅπως τὸ τόνισαν καὶ οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες φιλόσοφοι.

Διασώζονται ἀρχαῖα κείμενα τὰ ὁποῖα μὲ τὴν ἐμπεριστατωμένη, τεκμηριωμένη μελέτη τους ἀναδεικνύουν τὸ μεγαλεῖο τῆς προσωπικότητας τοῦ Σωκράτη, τὸ ἠθικό του ἀνάστημα, τὴν πρωτοφανῆ φιλοσοφική του μέθοδο γιὰ τὸν διάλογο καὶ τὴν διαλεκτική, τὴν ἐκλογίκευση τοῦ κόσμου καὶ τοῦ θείου, τὴν πρότασή του γιὰ τὶς ἀρχὲς καὶ τοὺς κανόνες ποὺ πρέπει νὰ διέπουν μιὰ νέα ἀνθρώπινη, δίκαιη ἐκλογικευμένη θεολογία καὶ τὴν ἀπορρέουσα εὐσέβεια τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἐπὶ πλέον γιὰ τὴν τεράστια προσφορά του στὴν διαμόρφωση τοῦ ἑλληνικοῦ στοχασμοῦ καὶ πολιτισμοῦ, ἀλλὰ καὶ τοῦ λεγομένου δυτικοῦ πολιτισμοῦ.

Μετὰ τὸν Σωκράτη ὁ κόσμος σκέφτεται ἀλλιῶς, στὸν βαθμὸ βεβαίως ποὺ ἐφαρμόζει τὴν σωκρατικὴ διδασκαλία καὶ σκέψη. Τὸ δογματικὸ κατεστημένο ὅλων τῶν βαθμίδων ἐπιθυμεῖ διακαῶς νὰ σβήσει, ἐδῶ καὶ πολλοὺς αἰῶνες, τὸν Σωκράτη, διότι εἶναι ὁ μοναδικὸς ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς γῆς εἰς τοὺς αἰῶνες ποὺ δίδαξε Ἠθικὴ καὶ Λογικὴ τόσο μὲ τὴν μαιευτική του μέθοδο ὅσο καὶ μὲ τὸ ἴδιο τὸ παράδειγμά του.

Εὐπειθῶς

Γιάννης Σ. Γκανάσος

Ἐπειός