Χαντζούλη Έφη

Δειλοί δολοφόνοι

Απειλητικά σύννεφα προμηνύουνε μπόρα,

στο ορίζοντα πυκνά νέφη απλώνονται.

Μεταμεσονύκτιες κουβέντες ακούς σιγανά

κάποιου νέου που απελπισμένα μονολογεί.

Ένα δάκρυ κυλά γεμάτο λάμψη και χάνεται

από ένα αγκάθι που τού ‘σκισε βαθιά την καρδιά.

Μελαγχολικές υποψίες λιμνάζουνε γύρω του.

Ένα τρυφερό βαλσάκι κοντοζυγώνε στ’ αυτιά του

μήπως μπορέσει και του χαρίσει ένα χαμόγελο.

Μάταια προσπαθεί ν’ ανασύρει μια αχτίδα

μέσα στο έρεβος των μαύρων του σκέψεων.

Οι δειλοί δολοφόνοι σκότωσαν τ’ όραμά του,

τ’ όνειρό του για ένα φέρελπι μέλλον.

Έφη Χαντζούλη

Από την Β’ ποιητική συλλογή

“Ταξίδι συναισθημάτων”