«Εις τα κέντρα της λησμονιάς» Βιβλίο του Αντώνη Γλυτζουρή

Η Διεύθυνση Πολιτισμού, η Δημοτική Πινακοθήκη και το Ιστορικό Αρχείο του Δήμου Πειραιά, διοργάνωσαν την Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου 2024 και ώρα 18:30, στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά, Φίλωνος 29, την παρουσίαση του βιβλίου του Αντώνη Γλυτζουρή, Καθηγητή της Ιστορίας Θεάτρου στο Τμήμα Θεάτρου του Α.Π.Θ. με τίτλο: «Εις τα κέντρα της λησμονιάς». Θέατρο και Σινεμά στους Προσφυγικούς Συνοικισμούς του Μεσοπολεμικού Πειραιά. Μια πρώτη επίσκεψη.

Το βιβλίο παρουσίασαν:

-Ελίζα – Άννα Δελβερούδη, Ιστορικός Θεάτρου και Κινηματογράφου (Πανεπιστήμιο Κρήτης).

-Ευαγγελία Μπαφούνη, Ιστορικός, Διευθύντρια Διεύθυνσης Πολιτισμού Δήμου Πειραιά.

-Ιωάννα Πετροπούλου, Ιστορικός (Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών).

Ένα υπέροχο βιβλίο και μια πολύ καλή παρουσίαση, στην κατάμεστη αίθουσα εκδηλώσεων της Δημοτικής Πινακοθήκης Πειραιά. Τι έβλεπαν οι πρόσφυγες στα σινεμά του Πειραιά;

Η μελέτη «Εις τα κέντρα της λησμονιάς – Θέατρο και Σινεμά στους Προσφυγικούς Συνοικισμούς του Μεσοπολεμικού Πειραιά – Μια πρώτη επίσκεψη» χαρτογραφεί την ψυχαγωγία ενός αθέατου κόσμου

Υπήρχε αλήθεια θέατρο κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου σε περιοχές όπως η Κοκκινιά, η Δραπετσώνα, η Αγία Σοφία και τα Ταμπούρια στον Πειραιά;

Πώς θα μπορούσαν να διασκεδάζουν οι ταλαιπωρημένοι πρόσφυγες της Μικράς Ασίας που είχαν βρει καταφύγιο στις πιο υποβαθμισμένες περιοχές του Πειραιά εκείνης της εποχής;

Τα απλά και εύλογα αυτά ερωτήματα, προερχόμενα από φίλους, συναδέλφους και φοιτητές του καθηγητή Ιστορίας Θεάτρου στο Τμήμα Θεάτρου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Αντωνη Γλυτζουρή, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην υλοποίηση της τελευταίας ερευνητικής περιπέτειάς του, «Εις τα κέντρα της λησμονιάς – Θέατρο και Σινεμά στους Προσφυγικούς Συνοικισμούς του Μεσοπολεμικού Πειραιά – Μια πρώτη επίσκεψη». Η πολύτιμη αυτή μελέτη που κυκλοφόρησε προσφάτως από τις εκδόσεις «αμολγός», παρουσιάστηκε προχθές στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά.

Στόχος της 260 σελίδων μελέτης είναι μια χαρτογράφηση της παρουσίας του θεάτρου και του κινηματογράφου στις προσφυγικές συνοικίες του μεσοπολεμικού Πειραιά, από τα μέσα της δεκαετίας του 1920 ως την αυγή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Το βιβλίο απευθύνεται σε «εκείνους που προσπαθούν να καταλάβουν πώς διασκέδαζαν οι πρόσφυγες στα μεσοπολεμικά θέατρα και σινεμά των πειραϊκών συνοικιών», όπως ανέφερε ο ερευνητής. «Οι πρόσφυγες έπρεπε να πάρουν οι ίδιοι πρωτοβουλίες για τη βελτίωση της καθημερινότητάς τους.

Ενώ δεν μπορούσαν να εξασφαλίσουν το ηλεκτρικό ρεύμα, μπορούσαν να στήσουν εστίες διασκέδασης και αυτό έκαναν» σημείωσε η Ελίζα-Αννα Δελβερούδη, ιστορικός Θεάτρου και Κινηματογράφου στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.