Τα νέα του Καραγκιόζη…Δημοκρατία χόρτασα παιδιά, κι έχω αράξει…Μακάρι να βρισκότανε, κάποιος να βάλει τάξη!

ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Καραγκιόζη μου Χριστός Ανέστη… με υγεία και χαρά!

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Αληθώς ο Κύριος… Τι κάνεις Χατζατζαράκο;

ΧΑΤΖ: Τι να κάνω ματάκια μου, άμα δεν τρέξω για το μεροκάματο, φαΐ δεν έχει!

ΚΑΡ: Κάνε ότι μπορείς! Εγώ ευτυχώς έχω λύσει το πρόβλημα!

ΧΑΤΖ: Χαίρομαι! Έπιασες δουλειά;

ΚΑΡ: Ναι στου Ξαπλώπουλου…

ΧΑΤΖ: Τι λες βρε; Με δουλεύεις;

ΚΑΡ: Δώσε βάση και άκου! Τον τελευταίο καιρό, έχω φάει τόση Δημοκρατία στη μάπα, που έχω βαρυστομαχιάσει! Δεν πάει μπουκιά κάτω… Κατάλαβες;

ΧΑΤΖ: Ναι ματάκια μου, καταλαβαίνω τον υπαινιγμό σου, γιατί είσαι θυμόσοφος… Έχεις δίκιο η κατάσταση πάει από το κακό στο χειρότερο, και κανείς δεν ξέρει που θα φτάσει… αλά ας μην απελπιζόμαστε! «Ντουμ σπίρο σπέρο» Λέγανε οι Ρωμαίοι!! Δηλαδή όλο αναπνέω ελπίζω!

ΚΑΡ: Κι αυτό που τους βοήθησε… έχουν πεθάνει όλοι!!

ΧΑΤΖ: Τι λες τρομάρα σου… μη με μπερδεύεις!! Να στο πω αλλιώς! Εκεί που έχουνε φτάσει τα πράγματα μόνο ο «αστάθμητος παράγων θα μας σώσει!».

ΚΑΡ: Έ, τι περιμένεις ρε χρουσούζη; Γιατί δεν τον φωνάζεις;

ΧΑΤΖ: Τι λες ματάκια μου, κανείς δεν ξέρει ποιος είναι!

ΚΑΡ: Χατζατζάρη, θα σε βαρέσω… πλάκα μου κάνεις;

ΧΑΤΖ: Καλά είσαι τελείως αστοιχείωτος;

ΚΑΡ: Προκειμένου να στοιχειώσω σαν κι αυτούς που σαράντα χρόνια τώρα έχουν στοιχειώσει στην καμπούρα μας, και δεν τους κουνάει τίποτα, καλλίτερα να μείνω αστοιχείωτος… συμφωνείς;

ΧΑΤΖ: Ναι ματάκια μου, αλλά μάθε το αστάθμητο σημαίνει κάτι ανέλπιστο!

ΚΑΡ: Κατάλαβα! Θυμήθηκα τη συχαμένη τη γιαγιά μου…

ΧΑΤΖ: Τη συχωρεμένη θέλεις να πεις!

ΚΑΡ: Ναι αυτή, που μου διάβαζε ένα ποίημα του, πως τον λένε, νομίζω Βαρνάβαλη;

ΧΑΤΖ: Βάρναλη εννοείς! Μήπως το ποίημα «Μες στην υπόγεια την ταβέρνα;»

ΚΑΡ: Μπράβο… που στο τέλος έλεγε ότι όλοι μαζί αντάμα προσμένουμε ένα κάποιο θάμα! Καλό το «Θάμα» Χατζατζαράκο, αλλά αν δεν κουνήσουμε τα χέρια μας και δεν έρθει και το «Θάμα», πάμε χαμένοι σαν τον  γέρο – μασούρα που λένε! Αλλά πως νάρθει όταν απομακρυνόμαστε από τον Θεό; Δεν βλέπεις τι γίνεται; Χρειάζεται να στα πω;

ΧΑΤΖ: Όχι ματάκια μου τα βλέπω και πικραίνομαι… Τι να μας κάνει κι ο Θεός!

ΚΑΡ: Έτσι, στο τέλος αφού μας βαρεθεί, θα μας πει με το δίκιο του… Έτσι είσαστε; Αμέτε στο γέρο – Διάολο ανεπρόκοποι!!

ΧΑΤΖ: Δίκαιη η αγανάχτησή σου ματάκια μου, αλλά εμείς που τον αγαπάμε θα προσευχόμαστε στο όνομα της Αγίας Τριάδος και Αυτός που είναι φιλέσπλαχνος σαν στοργικός πατέραςα δεν θα μας αφήσει…

ΚΑΡ: Συμφωνώ… και θυμήθηκα τη γιαγιάκα μου που μου έλεγε, γιατί πριν πεθάνει ζούσε…

ΧΑΤΖ: Τι λες βρε;

ΚΑΡ: Μη με διακόφτεις… παιδάκι μου να έχεις πίστη και όλα θα πάνε καλά!

ΧΑΤΖ: Έτσι είναι Καραγκιόζη μου… σε χαιρετώ, κι ο Θεός βοηθός!

ΚΑΡ: Αμήν! Άντε στο καλό!