Βιβλιοκριτική..«Λαϊκές Ποιητικές Συγγραφές» Ποιήματα και πεζά Ανδρέα Αλυφαντή
Άλλη μια ευχάριστη έκπληξη το 8ο βιβλίο του Πειραιώτη στοχαστή, συγγραφέα και ποιητή Ανδρέα Αλυφαντή, με τον τίτλο «Λαϊκές Ποιητικές Συγγραφές», που έκδωσε πρόσφατα και είχε την ευγένεια να μας αποστείλει, με ιδιόχειρη αφιέρωση.
Αν και ο ίδιος ο κ. Αλυφαντής, στον πρόλογο του βιβλίου αναφέρει ότι ξεκίνησε να γράφει μετά την συνταξιοδότησή του, βλέπουμε πως σε όλα τα βιβλία του υπάρχει μια ωριμότητα, μια μεστότητα σωστού λόγου, εξαιρέτων ιδεών και ποιότητα γραφής.
Ο τίτλος του νέου πονήματος «Λαϊκές Ποιητικές Συγγραφές» είναι όντως αρκετά μελετημένος και το Ποιητικές πηγαίνει γάντι με το Συγγραφές, γιατί το βιβλίο έχει αρκετά είδη ποίησης (ποιήματα, μαντινάδες, χαϊκού) και καλά διηγήματα.
Διαβάζεται ευχάριστα όλο το βιβλίο, καθώς απευθύνεται σε ανθρώπους, κυρίως, της πλατιάς λαϊκής μάζας και πολλά γραφόμενα αποτελούν βιώματα του ίδιου του Ανδρέα, από τη ζωή του και την ζωή της γειτονιάς και των φίλων του.
«Τώρα δεν παίζουν τα παιδιά» έχει τίτλο το πρώτο ποίημα και με απλούς, αλλά δυνατούς στίχους μας λέει: «Παλιώσανε οι σκέψεις μας και οι συνήθειές μας, / τώρα δεν παίζουν τα παιδιά στις φτωχογειτονιές μας,
Χάθηκαν οι αλάνες μας, η άπλα κι οι βολές μας, / παιχνίδια αυτοσχέδια γέμισαν της ψυχές μας.»
Παρακάτω σε μια μαντινάδα, μας λέει: «Αν δεν μάθεις στη ζωή στου / γλώσσα να ελέγχεις, / δεν θα βρεις ποτέ σου φίλο / μοναξιά θα έχεις».
Και εδώ τι ωραία που μας μιλά για τη φιλία και για τη μεταξύ φίλων συμπεριφορά!
Μα και στα Χαϊκού που περιέχονται στο βιβλίο, είναι έντονο το συναίσθημα της αγάπης, της συντροφικότητας, της αμοιβαίας συμπόρευσης: «Άλλαξα ρότα / γιατί άλλαξες ζωή / και σ’ ακολουθώ».
Μπράβο Ανδρέα, είναι όλα τόσο ωραία, τόσο άριστα συνδεδεμένα και με πολλές ιδέες, που σίγουρα μας σηκώνουν ψηλά.
Και στο πρώτο του διήγημα, που έχει τίτλο: «Άναψα το φως της ψυχής μας», ξεκινά με μια πρόταση που είναι οδηγός για όλους μας:
«Άναψα το φως της ψυχής μου, μήπως και δω καθαρά που βαδίζω, που πάω, μα τίποτα. Παντού σκοτάδι. Μόνος κι έρημα σ’ αυτή την άδικη και άπονη ζωή. Αν υποπέσεις σε κάποιο παράπτωμα ή αδίκημα, σε τιμωρεί ο νόμος. Αν όμως δεν έχεις πειράξει κανέναν, γιατί υποφέρεις; Γιατί πονάς; Ποιες αμαρτίες πληρώνεις; Πολλά τα αναπάντητα ερωτήματα που έχει ο κόσμος, όπως κι εγώ».
Ευχόμαστε καλοτάξιδο στο βιβλίο και στον αγαπημένο φίλο Ανδρέα, να ζει με υγεία και να το καμαρώνει στα αιώνια κύματα του πνεύματος.