ΑΝΑΠΟΔΑ ΒΗΜΑΤΑ..Απόστολος Θωμάς, η αρμονία της Πίστεως και της Γνώσεως
ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΠ. ΛΑΖΑΡΑΚΟΣ
Email: jlazarakosdim@yahoo.gr
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.
Με τα όσα συνέβησαν μετά την Ανάσταση του Κυρίου μας, από τον Μαθητή και Απόστολο Θωμά, αντιλαμβανόμαστε πως η θεϊκή λογική ανατρέπει την ανθρώπινη όταν αυτό απαιτείται.
Η ανθρώπινη λογική υπαγορεύει Προδοσία του Σωτήρος Χριστού, Σύλληψη, Σταύρωση, Θάνατος, Τέλος. Η Λογική όμως του Θεού λέει: «Από τον Τάφο ξεπηδάει η Ζωή».
Ο άνθρωπος Θωμάς όμως στηρίζεται στη λογική του που του λέει: «Δεν είναι δυνατόν ο νεκρός να ζωντανέψει. Θέλω να βεβαιωθώ, να αγγίξω τις πληγές του Κυρίου μου για να πιστέψω».
Στο GOOGLE διαβάζουμε τα εξής σε άρθρο του Αγιορείτη Μοναχού Μωϋσή: «Η καλή απιστία του Θωμά – Η Εκκλησία μας την απιστία του Θωμά, σ’ ένα τροπάριο της, την ονομάζει καλή. Δικαιολογημένα κάποιος θα διερωτηθεί·υπάρχει άραγε καλή και κακή απιστία; Φαίνεται ότι υπάρχει, αφού ό,τι το ανθρώπινο δεν είναι αμιγώς καλό ή κακό. Σ’ έναν με καθαρή συνείδηση, αγαθή καρδιά και ταπεινό λογισμό, όλα είναι ξεκάθαρα. Σ’ έναν που έχει μολυνθεί από τον ιό της απιστίας, όλα είναι σκοτεινά και ταραγμένα. Μακάρι να είχαμε την καλή απιστία του Απ. Θωμά!
Θα λέγαμε ότι η αμφιβολία, ο δισταγμός και η ολιγοπιστία, είναι φυσιολογικά σ’ έναν άνθρωπο που αναζητά το Θεό με το νου του.
Οι απόστολοι του Χριστού, τον παρακαλούσαν να τους προσθέσει πίστη, στην υπάρχουσα πίστη τους. Η απιστία όμως, είναι πνευματικό νόσημα σοβαρό. Η πίστη είναι υπέρλογη και η απιστία παράλογη. Η απιστία συχνά – πυκνά, προέρχεται από επιπολαιότητα, από ρηχότητα σκέψεως, από άστατο βίο και μπερδεμένη συνείδηση.
Η περίπτωση του Θωμά, που απουσίαζε κατά την εμφάνιση του Αναστημένου Χριστού στους συμμαθητές του, είναι χαρακτηριστική. Είναι γεγονός ότι ο Θωμάς αμφιβάλλει, δεν απιστεί όμως, αλλά ζητά τεκμήρια για τη βεβαίωση της πίστεώς του.
Ο γνωστός για τον ενθουσιασμό του και από άλλες περιπτώσεις Θωμάς δεν είναι ένας σκεπτικιστής απομονωμένος και μειονεκτικός. Τολμά, αναζητά, ανιχνεύει, ψάχνει. Ζητά την αλήθεια, μια άμεση επαφή μαζί της. Ο Χριστός δεν δυσκολεύεται να του την προσφέρει. Ξανάρχεται να τον συναντήσει. Ξανάρχεται και για τον καθένα μας.
Η πίστη αρκετών χριστιανών, μερικές φορές, είναι νερόβραστη, πιο ψυχρή και από την απιστία. Την έχουμε την πίστη ως πανοπλία και καλή αμφίεση για να κτυπάμε, να μη μας κτυπούν, να μας εκτιμούν, θαυμάζουν και προσέχουν. Δεν τολμούμε ποτέ να ψάξουμε βαθύτερα τη νομιζόμενη πίστη μας, δεν θέλουμε επ’ ουδενί να την αμφισβητήσουμε, μη κι εκτεθούμε. Η θερμή πίστη δίνει πνευματική υγεία, ισορροπία, στηριγμό, ενδυνάμωση, ελπίδα κι εμπιστοσύνη στο Θεό. Μερικές φορές, ας μη φοβηθούμε να το ομολογήσουμε, η πίστη μας έχει αρκετά στοιχεία μυστικής εγωπάθειας και νοσηρής συναισθηματικότητας. Φθάνει μάλιστα μια λαθεμένη πίστη σ’ ένα αντικοινωνικό σκεπτικισμό, που προσφέρει ένα αρκετά κακό παράδειγμα στους άλλους. Αναζητώντας το Θεό και βλέποντας εμάς έτσι, κάνουν πίσω.
Ο Θωμάς δεν ήταν σίγουρα κακόπιστος ούτε ευκολόπιστος. Ήταν ειλικρινής, ντόμπρος, γνήσιος, ατόφιος, τίμιος και αληθινός. Ήταν αυτός που ήταν. Η καλή του απιστία έκανε το Χριστό να ξαναέλθει γι’ αυτόν. Ο Χριστός του προσφέρθηκε για την ειλικρίνειά του. Δεν τον επετίμησε, που ζήτησε να τον δει, να τον ψηλαφήσει. Όμως τελικά μακάρισε κι ευλόγησε αυτούς που δεν θα δουν και θα πιστέψουν.
Η απιστία φυσικά είναι ελεύθερη επιλογή του καθενός. Η απιστία λέει πως βασίζεται μόνο σε ό,τι βλέπει και πιάνει και κατανοεί η λογική. Αυτό είναι ένας εξαναγκασμός και μια ευκολία κουραστική. Η πίστη θα λέγαμε είναι με δυσκολία, επικινδυνότητα, ρίσκο και τόλμη. Γι’ αυτό μακαρίζει αυτούς που πιστεύουν χωρίς χειροπιαστές αποδείξεις. Η πιο δυνατή απόδειξη είναι η βεβαίωση της καρδιάς μας. Ο δυσκολόπιστος Θωμάς είναι αδελφός μας, είναι αδύναμος, αλλά καλοπροαίρετος σίγουρα…».
Ο Απόστολος Θωμάς συνδυάζει αρμονικά την πίστη και την γνώση, την έρευνα με εμμονή στην Παράδοση. Την άκριτη γνώση την αρνείται. Το αιρετικό – παπικό «πίστευε και μη ερεύνα», δεν υπάρχει ούτε στην Αγία Γραφή ούτε στη ζωή της Αγίας Εκκλησίας μας. Αντίθετα ο Χριστός προτρέπει όλους μας, όσους τουλάχιστον αναζητούν την αλήθεια, να ερευνούμε τις Γραφές. «ἐρευνᾶτε τὰς γραφάς, ὅτι ὑμεῖς δοκεῖτε ἐν αὐταῖς ζωήν αἰώνιον ἔχειν· καὶ ἐκεῖναί εἰσιν αἱ μαρτυροῦσαι περί ἐμοῦ·καὶ οὐ θέλετε ἐλθεῖν πρὸς με ἵνα ζωήν ἔχητε – Σεις ερευνάτε τας γραφάς, διότι νομίζετε ότι δι’ αυτών θα έχετε ζωήν αιώνιον·εκείναι μαρτυρούν δι’ εμέ και όμως δεν θέλετε να έλθετε σ’ εμέ διά να έχετε ζωήν». (ΙΩΑΝ. 5:39).
Βλέπουμε λοιπόν ότι ο Χριστός όχι μόνο δεν αρνείται την έρευνα, αλλά αντιθέτως την ενισχύει. Διότι Αυτός είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ και κάθε επιστημονική έρευνα Τον ανακαλύπτει. Αρκεί να είναι αληθινή για να είναι επιστημονική και όχι νεοταξική, δολερή και αντίχριστη που είναι αντιεπιστημονική και μας σερβίρεται από αργυρώνητους επιστήμονες. Αυτοί με ΑΝΑΠΟΔΑ ΒΗΜΑΤΑ γυρίζουν την πλάτη τους στον Θεό και στην Επιστήμη τους. Τον μεν Θεό τον διαγράφουν κάνοντας κατάχρηση της ελευθερίας που ο Θεός Πατέρας τους έδωσε, την δε Επιστήμη την εξευτελίζουν και την κυλούν στο βόρβορο της δικής τους ευτέλειας.